پس دوست بدار براى غير خود آنچه را كه براى خود دوست دارى ، و مكروه دار براى او آنچه را براى خود مكروه ميدارى ، به ديگران ظلم مكن چنان كه دوست دارى كه به تو ظلم نشود ، و به ديگران احسان كن چنان كه دوست دارى كه به تو احسان شود ، و براى خود قبيح دان آنچه را كه از غير خود قبيح دانى ، و از مردم راضى شو به آنچه براى آنان از خود راضى باشى ، و مگو آنچه را ندانى ، بلكه آنچه را هم كه ميدانى و دوست ندارى كه در باره تو گفته شود مگو .
و بدان كه اعجاب بنفس ( از خود راضى بودن ) ضد حق و صواب است ، و آفت خردها است ، و هر گاه به مقصود خود راه يافتى هر قدر توانى نسبت بپروردگار خود خشوع و تواضع كن ، و تا توانى در عمل و طاعت سعى و كوشش نما ، و خزينهدار غير خود مباش .
و اى فرزندم ، بدان كه در پيش تو راهى است دور و دراز ، و سخت و هولناك و همانا ناچارى از كمك كار و زاد و توشهء كه ترا به مقصد رساند ، و از سبك بودن پشت تو از گناهان ، پس بر پشت خود بيش از اندازهء طاقتت حمل مكن ، كه بر تو گران و ثقيل آيد ، و وزر و و بال تو بوده باشد ، و هر گاه از محتاجان كسى را يافتى كه زاد و توشهء ترا براى آخرتت حمل نمايد و در روز قيامت كه محتاج به آن هستى كاملا به تو برگرداند ، پس او را غنيمت بدان ، و آن كس را كه در حال بىنيازى تو از تو قرض نمايد كه در روز عسرت و سختى تو ادا نمايد غنيمت شمار و بر او حمل كن ، و در حال قدرت و توانائى بر زاد و توشهء او بيافزا كه شايد روزى او را طلب كنى كه او را نيابى و بدستت نيايد .
و بدان كه در جلوى تو گردنهايست سخت و دشوار كه لا محاله مهبط و دامنهء آن يا بهشت است يا جهنم ، پس قبل از فرود آمدن از آن براى خود فكرى كن ( ذخيرهء از اعمال صالحه براى خود مهيا نما ) .
و بدان كه ، خداوندى كه خزائن ملكوت دنيا و آخرت در دست او است به تو اذن داده است كه حضرتش را بخوانى و در پيشگاهش دعا نمائى ، در حالتى كه خود متكفل اجابت و
برنامه سعادت ( كشف المحجة لثمرة المهجة ) ( فارسى ) — صفحة 211
مساهمون: السيد ابن طاووس
ص٢١١