مىفرمايد : وَإِن تَعُدُّوا نِعْمَتَ اللَّهِ لَاتُحْصُوهَا « 1 » ؛ « اگر نعمتهاى خداوند ا شمارش كنيد ، آنها را نتوانيد جمع كرد . »
درهمين حال خداوند در آيهء ديگرى مىفرمايد :
فَمَا مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فِي الآخِرَةِ إِلَّا قَلِيلٌ « 2 » ؛ « بهرهء زندگى دنيا در آخرت جز اندكى نيست . »
بنابراين ، زندگى دنيا كه نزد خداوند اندك است ، احاطه بر آن و شمارش آن ممكن نيست پس چگونه مىتوان به خُلق و خوى پيامبر پىبرد كه خداى تعالى دربارهاش گفته است :
وَإِنَّكَ لَعَلَى خُلُقٍ عَظِيمٍ « 3 » ؛ « همانا تو داراى خوى بزرگ هستى . »
خداوند خُلق پيامبر را صفت عظيم ، توصيف فرموده است و هرگاه نتوان چيز اندك ( نعمتهاى دنيوى ) را شمارش كرد پس چگونه مىتوان به شمارش چيزى كه بزرگ است ( خلق و خوى پيامبر ) توانا شد ؟ !
در بلنداى اخلاق
با اين وصف ، نگارنده برخى از مظاهر اين خلق و خوى بزرگ را به نگارش در مىآورد .
پيامبر صلى الله عليه و آله ، دليرترين و بردبارترين و عادلترين و پاكترين و بخشندهترين مردمان بود .
حتى يك درهم و دينار براى يك شب نزد او باقى نمىماند . او از همهء مردم زاهدتر بود و سادهتر زندگى مىكرد آنچنانكه كفش و جامهاش را به دست خويش وصله مىكرد و در امور خانه همگام با ديگر افراد كمك
هامش
( 1 ) - سورهء ابراهيم ، آيهء 34 .
( 2 ) - سورهء توبه ، آيهء 38 .
( 3 ) - سورهء قلم ، آيهء 4 .