امام على بن موسى الرضا در برابر اين مذهب ايستادگى و مجاهدتهاى بسيار نشان داد تا سر انجام - اين مذهب - از بين رفت و جز نامى در تاريخ از پس خود بر جاى ننهاد .
مثلًا حديثى از جعفر بن محمّد نوفلى آمده است كه گفت : خدمت امام رضا عليه السلام ، كه در پل اربق « 1 » بود ، رسيدم و به او سلام دادم . سپس نشستم و گفتم :
فدايت شوم برخى گمان مىكنند كه پدرت زنده است . فرمود : دورغ گفتند .
خدا لعنتشان كند اگر او زنده بود ميراثش تقسيم نمىشد و زنانش به نكاح ديگران در نمىآمدند . به خدا سوگند طعم شهادت را چشيد همچنان كه على بن ابى طالب عليه السلام آن را چشيد . « 2 »
بدين سان رويارويى ميان دستگاه قدرت عبّاسى و جنبش مكتبى به اوج خود رسيد و اگر آن راز ( قيام امام ) فاش نمىشد و حكومت اقدام به حبس امام موسى كاظم عليه السلام نمىكرد ، انقلابى فراگير و مجهز طرح ريزى مىگشت . پيش از اين ، در همين خصوص مدارك و شواهد تاريخى ارائه كرديم و اينك براى مزيد فايده و توضيح بيشتر ، به نقل شواهد ديگر مىپردازيم :
حكومت هارون الرشيد . . اوج وحشت و ترس
به خاطر اوجگيرى گرايشهاى مكتبى و افزون شدن احتمالات سقوط نظام عبّاسى هارون الرشيد دست به اقدامات وحشتناك بى نظيرى در تاريخ مبارزه و رويارويى ميان دستگاه قدرت عبّاسى و ائمه اهل بيت عليهم السلام ، زد .
تقيّه ، مبارزهء مخفيانه ، در زمان امام موسى كاظم به اوج خود رسيده بود
هامش
( 1 ) - از نواحى را مهرمز در خوزستان .
( 2 ) - بحارالانوار ، ج 48 ، ص 260 .