حديثى كه پيامبر صلى الله عليه و آله در جنگ خيبر خطاب به مسلمانان فرموده بود : هر آينه فردا پرچم را به دست مردى خواهم داد كه خدا و رسولش را دوست مىدارد و خدا و رسولش هم او را دوست مىدارند . وى حمله كننده است نه گريزنده و باز نمىگردد مگر آنكه خداوند فتح را بر دستان او جارى سازد .
امام باقر خطاب به عبداللَّه گفت : در بارهء اين حديث چه مىگويى ؟ وى پاسخ داد : اين حديث حق است و در آن ترديد نتوان كرد ، امّا على بعداً اظهار كفر كرد . امام باقر ؛ با شنيدن اين پاسخ به او گفت : مادرت به عزايت نشيند . به من بگو آيا روزى كه خداوند على بن ابى طالب را دوست مىداشت ، مىدانست كه وى روزى نهروانيان را مىكشد يا نمىدانست ؟ اگر بگويى نمىدانست ، كفر ورزيدهاى . عبداللَّه گفت : مىدانست امام فرمود : خداوند او را دوست مىداشت چون اطاعتش مىكرد يا چون نا فرمانيش مىكرد ؟ عبداللَّه پاسخ داد : بنابر اين كه اطاعتش مىكرد . پس امام باقر به او فرمود : برخيز كه شكست خوردى .
عبداللَّه برخاست در حالى كه مىگفت : تا بر شما رشتهء سپيد از رشتهء سياه صبح آشكار شود ، خداوند خود نيك مىداند كه رسالتش را كجا قرار دهد . « 1 »
2 - قتاده يكى از برجستهترين فقيهان بصره بود ، با وجود اين بسيار دوست داشت كه امام باقر را ديدار و با وى مناظره كند . چرا كه مدينه در آن هنگام پايگاه فقه و تفسير و ديگر معارف الهى به شمار مىآمد و از همين رو بود كه آوازه علم و دانش امام باقر تا افقهاى دور دست پيچيده بود .
قتاده ، نيز به همين خاطر به مدينه آمد و سراغ امام را گرفت و چون با آنحضرت رو به رو شد ، امام از وى پرسيد : تو فقيه مردم بصرهاى ؟ قتاده گفت :
هامش
( 1 ) - فى رحاب ائمّة اهل البيت ، ص 9 .