داستان زير از غايت عشق و محبّت خداوند به امام زين العابدين عليه السلام حكايت مىكند .
اين داستان را گروهى از عباد و فقهاى بصره يعنى ثابت بنانى ، ايوب سجستانى ، صالح مرى ، عتبه غلام ، حبيب فارسى و مالك بن دينار نقل كردهاند ، براى شناخت بيشتر اين افراد به نقل مطالبى درباره اين گروه كه در حاشيه كتاب بحار الانوار آمده است ، مىپردازيم :
1 - ثابت بنانى : از تابعين بود . ابو نعيم در كتاب حلية الاولياء ( ج 2 ص 268 تا ص 333 ) در بارهء او چنين مىنويسد : ثابت از متعبدان و متهجدان عارف بود . ابو نعيم گويد : وى از بسيارى از صحابه مثل ابن عمر و ابن زبير و شداد و انس روايت كرده است و بسيارى از تابعان نيز از وى روايت كردهاند مثل عطاء بن ابى رباح و داوود بن ابى هند و على بن زيد بن جدعان و اعمش و . . .
2 - ايوب سجستانى : او نيز از تابعين بود . ابو نعيم در حلية الاولياء ( ج 3 از ص 3 تا ص 14 ) راجع به او مىنويسد : و از ايشان سرور عباد و رهبان ، منور به يقين و ايمان ، سجستانى ايوب بن كيسان است . وى فقيهى دانشمند و عابدى بود كه بسيار به حج مىرفت . از مردم مأيوس و با خدا مأنوس بود .
ايوب از انس بن مالك و عمرو ابو العتاهيه و حسن و ابن سيرين و ابو قلابه حديث نقل مىكرد .
اردبيلى در جامع الرواة ج 1 ص 111 گويد : ايوب بن ابى تميمه كيسان سختيانى العنزى البصرى ، كنيهاش ابو بكر و آزاد شده عمار بن ياسر بود . عمار خود بندهاى آزاد شده بود بنابر اين او آزاده شدهء شخصى آزاده شده به شمار مىآيد . سرش را سالى يك بار مىتراشيد و چون موهايش بلند مىشد فرق باز مىكرد . وى در سال 131 ه در پى انتشار طاعون در بصره ، از دنيا رفت .
3 - صالح مرى : پدرش بشير نام داشت . ابو نعيم در حلية الاولياء ( ج 6 ص 165 ) در بارهء او مىنويسد : قارى پرارج و واعظ پر هيزكار ابو بشير صالح
هدايتگران راه نور ، زندگينامه چهارده معصوم (ع) (فارسى) — صفحة 465
مساهمون: شريعت
ص٤٦٥