اين چنين وحى مردم را به تسليم در برابر پيامبران و اوصيا آنان فرمان مىدهد و براى پيروى از آنها پاداشى بزرگ در نظر مىگيرد . در حديثى از پيامبر صلى الله عليه و آله نقل شده است كه فرمود :
« محكم ترين بندهاى ايمان عبارتند از : محبّت و دشمنى در راه خدا و دوستى با دوستان خدا و دشمنى با دشمنان خدا » . « 1 »
از امام زين العابدين عليه السلام نيز روايت شده است كه فرمود :
« هر كه ما را نه از براى دنيا دوست بدارد از ما بهرهاش را مىگيرد و هر كه با دشمن ما دشمنى كند ، نه به خاطر عداوت شخصىاى كه خود با او دارد ، روز رستاخيز با محمّد و ابراهيم و على به پيشگاه خداوند در آيد » . « 2 »
همان گونه كه انسان با ولايت مىتواند ريشههاى تكبر و ادعاى الوهيّت را در درون خود بخشكاند مىتواند با آن به جنگ طمع و شهوتهاى دنيوى برود . زيرا كسى كه از اولياى خدا فرمان مىبرد ، زورمداران و زراندوزان با وسايل گوناگون ، همچون تبليغات منفى ، فشار اقتصادى ، شكنجه بدنى و حتّى تبعيد و قتل به رويارويى و ستيز با وى بر مىخيزند .
از آنجا كه ولايت ، آزمونى بزرگ براى انسانهاست ، شرط قبولى اعمال نيز قرار داده شده است . زيرا هدف طاعتهاى ديگر ، رام و خوار كردن روح فرعون مآب و ستمگر انسانى است . تا آن را براى اطاعت از خداآماده كند . اين روح بايد براى اطاعت از پروردگارش رام شود و از طريق بندگى خدا از آلودگيهاى كبر ، شرك و شك ، پاك و پاكيزه گردد . اين هدف با ولايت ، كاملًا تحقّق مىيابد . زيرا ، فروتنى بشر در برابر بشرى همانند و همنوع خود كه از سوى خداوند
هامش
( 1 ) - بحار الانوار ، ج 27 ، ص 57 .
( 2 ) - صحيفهء سجّاديه ، ص 56 .