سُبُلَ السَّلَامِ وَيُخْرِجُهُم مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ بِإِذْنِهِ وَيَهْدِيهِمْ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ « 1 » .
« اى اهل كتاب ! همانا رسول ما آمد تا حقايق بسيارى از آنچه از كتاب آسمانى پنهان مىداريد براى شما بيان كند و بسيارى از خطاهاى شما را ببخشد همانا براى هدايت شما از سوى خدا روشنايى و كتابى آشكار آمد . خداوند بدين كتاب هر كس را كه از پى رضا و خشنودى در آيد به راههاى سلامت هدايت كند و آنان را از ظلمتها به نور راهبر گردد و به راه راست هدايت كند . »
ولايت خدا و هواخواهى و دوستدارى اوليائش و پيروى از پيشواى برگزيدهء او وذوب شدن در حزب صالحان ، بى گمان همان ولايت الهى است . به همين دليل است كه مكاتب الهى و پيامبران و جانشينان آنها ، مردم را به اين ولايت فراخوانده و سفارش كردهاند .
ثانياً : فلسفه آفرينش انسان در اين جهان ، براى آزمايش او بوده است تا بداند كه آيا راست مىگويد يا جزو دروغگويان است ؟ آيا يكدل است يا اهل نفاق و دورويى است ؟
بشر در هيچ چيز همانند پيروى از رهبران الهى و نپذيرفتن رهبرى زراندوزان و زورمداران مورد امتحان و ابتلا قرار نمىگيرد . آيا مىدانيد چرا ؟
در روح انسان تكبرى است كه بايد حتماً بر آن چيره شود تا بهشتى گردد . اگر بشر نتواند با تلاش و كوشش خويش در اين دنيا از چنگ اين تكبر رهايى يابد در آخرت همين تكبر ، او را به سوى دوزخ سوق خواهد داد . چرا كه هر كس ذرهاى تكبر در وجودش باشد ، نمىتواند به بهشت گام نهد . كبر ، آدمى را به ياوه گوييها و ادعاهاى پوچ ، همچون ادعاى خدايى مىكشاند . اگر تكبرى كه به فرعون دست داده بود به هر انسان ديگرى هم دست دهد نمىتواند از آنچه فرعون
هامش
( 1 ) - سورهء مائده ، آيات 15 - 16 .