و درخشندگى خود را نهان ساخت كه آن به سبب خرّمى تو ، در تجلّى بود روزهاى دنيا تيره و تار شده است و تنها از سياهى و خشونت سخن مىراند . اى پدر ! تا روزى كه تو را دوباره ديدار كنم همواره در سوگ تو اندوهگين و متأسفم .
اى پدر ! از هنگامى كه تو رفتهاى خواب نيز از ديدگان من برفت . از اين پس چه كسى به فرياد بيچارگان و شوى مردگان خواهد رسيد ؟ و امّت تا روز قيامت دست به دامان چه كسى خواهند زد ؟ اى پدر ! پس از تو ما از مستضعفان شديم و مردم از ما روى گردان شدند . حال آن كه ما به وجود تو درميان مردم بزرگ بوديم نه مستضعف . پس كدامين اشك است كه از فراق تو از ديدگان روان نشود ؟ و كدامين اندوه است كه پس از تو پيوسته و هميشه نباشد ؟ و كدامين چشم پس از تو به هنگام خواب سُرمه كشيده مىشود ؟ تو بهار دين و نور پيامبران بودى . پس چگونه است كه كوهها از فراق تو به جنبش در نمىآيند و درياها نمىخشكند و زمين به لرزه نمىافتد ؟ !
پدر ! من به پيشامدهاى ناگوار مبتلا شدم . اين مصيبت اندك و آسان نبود . اينك مصيبتى بزرگ و حادثهاى ترسناك مرا درخود فرو گرفته است .
فرشتگان بر تو گريستند و چرخ از گردش باز ايستاد ، منبرت پس از تو غريب و تنهاست و محرابت از دعا و مناجات تو ، تهى است و قبرت به آغوش گرفتن تو خرسند و شاد است و بهشت به تو و به دعا و نمازت مشتاق !
اى پدر ! پس از تو چقدر ظلمت مجالست بزرگ شده است دريغا بر تو تا گاهى كه من شتابان به سوى تو آيم . ابوالحسن مؤمن ، پدر دو فرزندت حسن و حسين و برادر و دوستت ، و ياور تو و كسى كه او را به كودكى پروردى و در بزرگى او را به برادرى گرفتى و شيرينترين دوستان و يارانت كسى كه از ديگران در اسلام و هجرت و يارى دادن به تو پيشقدمتر بود ، او نيز در ماتم تو به سوگ نشسته است . داغ فراق تو همهء ما را در خود فرو گرفت و گريه ، كشندهء ما شد
هدايتگران راه نور ، زندگينامه چهارده معصوم (ع) (فارسى) — صفحة 305
مساهمون: شريعت
ص٣٠٥