تخطي إلى المحتوى الرئيسي

هدايتگران راه نور ، زندگاني باقر العلوم حضرت محمد بن علي (ع) (فارسى) — صفحة 63

مساهمون:

ص٦٣
شد خشنودىاش او را در باطل داخل نگرداند و چون خشمگين شد خشمش او را از جادهء حق برون نبرد و چون قدرت يافت ، به چيزى كه از آن او نيست ، دست دراز نكند . پس عمر ، دوات و كاغذ خواست و نوشت : بسم اللَّه الرحمن الرحيم اين نامه‌اى است مبنى بر آنكه عمر بن عبد العزيز به تظلّم محمّد بن على رسيدگى كرد و فدك را به او باز پس داد . ثانياً - چنين به نظر مىرسد كه بنى اميّه به خاطر باز تابهاى منفى جريان كربلا ، از كشتن خاندان على عليه السلام به صورت آشكار امتناع مىورزيدند . از طرفى ائمه عليهم السلام نيز به نوبهء خود شرايط را براى ايجاد يك نهضت خونين مناسب نمىديدند . داستان زير كه از زبان يكى از راويان نقل شده ، گواه درستى اين ادعاست . پس از آنكه زيد بن حسن بر سر ميراث رسول خدا صلى الله عليه و آله با امام باقر به منازعه بر خاست به قصد چاره جويى به سوى خليفهء اموى ( عبد الملك بن مروان ) رفت و به وى گفت : از نزد جادوگرى دروغگو كه وانهادنش به صلاح تو نيست ، به نزدت آمده‌ام . عبد الملك نيز نامه‌اى به والى مدينه نوشت و به او دستور داد كه محمّد بن على را دست و پا بسته به درگاه او بفرستد و به زيد گفت : به نظرم اگر تو را مسئول كشتن او كنم ، هر آينه وى را خواهى كشت ؟ زيد پاسخ داد : بلى همين طور است . امّا والى مدينه متوجّهء مطلب شد و به خليفه نوشت مردى را كه تو مىخواهى ، امروز در روى زمين پارساتر و زاهدتر و پرهيزكارتر از وى