رسول خدا صلى الله عليه و آله مولاى اوست . بحث و گفتگو در اين باره بسيار شد . پس ما برخى از افراد خود را به سوى رسول خدا صلى الله عليه و آله روانه كرديم تا از وى در اين باره پرسش كنند . پيامبر به آنان پاسخ داد : بديشان بگوييد :
« على پس از من ، راهبر مؤمنان و خيرخواهترين مردم براى امّت من است . من بدانچه نزدم بود گواهى دادم پس هركس خواهد ، ايمان آورد وهركس خواهد ناسپاسى ورزد وهمانا ديدار ما روز قيامت خواهد بود . »
سپس سهل بن حنيف برخاست . نخست حمد و ثناى خداوند را آغاز كرد و بر پيامبر صلى الله عليه و آله درود فرستاد و آنگاه گفت : اى جماعت قريش ! گواه باشيد من شهادت مىدهم كه رسول خدا را درهمين مكان يعنى روضه ديدم درحالى كه دست على بن ابى طالب را گرفته بود و مىفرمود :
« اى مردم اين على پس از من امام شما و وصى من در زمان حيات و پس از مرگم است او داور دين من و تحقق بخش وعدهء من است . او نخستين كسى است كه بر حوض كوثر با من مصافحه مىكند . پس خوشا به حال كسى كه از او پيروى كند و يارىاش رساند و واى بر كسى كه از او عقب ماند و خوارش سازد » .
آنگاه برادرش ، عثمان بن حنيف برخاست و گفت : از رسول خدا صلى الله عليه و آله شنيدم كه مىفرمود :
« اهلبيت من ستارگان زمينند پس از ايشان جلو نيفتيد و آنان را مقدّم داريد كه ايشان پس از من واليانند » .
پس مردى برخاست و از حضرت پرسيد : كدام اهلبيت اى رسولخدا ؟
هدايتگران راه نور ، زندگانى امير مؤمنان امام على بن أبي طالب (ع) (فارسى) — صفحة 81
مساهمون: شريعت
ص٨١