« . . . خداوند شما مسلمانان را در جنگ حنين كه فريفته و مغرور فراوانى لشكر اسلام شديد يارى كرد درحالى كه چنان لشكرى به كار شما نيامد و زمين با تمام فراخى بر شما تنگ شد تا آنكه همه رو به فرار نهاديد » .
همچنينخداوند درجاىديگر دربارهء تعدادىاز يارانپيامبر مىفرمايد :
« اى كسانى كه ايمان آوردهايد ، هركس از شما كه از دين خود روى گرداند به زودى خداوند گروهى را كه دوستشان دارد و آنان نيز خدا را دوست دارند و نسبت به مؤمنان فروتن و متواضع و نسبت به كافران سرافراز و مقتدرند به نصرت اسلام برمىانگيزد كه در راه خدا جهاد كنند و در اين راه از ملامت هيچ نكوهشگرى باك ندارند . اين فضل خداست كه به هركس كه خود خواهد بدهد و خداوند گشايشگر و داناست » . « 1 »
همه محدثان ، اخبار و رواياتى از پيامبر صلى الله عليه و آله نقل كردهاند مبنى بر آنكه شمارىاز اصحاب وى پساز مرگ او ، بهانحراف وكجروى گرويدند .
بنابراين چگونه مىتوان در آنان قداست يافت و تصوّر كرد كه بدون هيچ كشمكشى خلافت را به اهلش بازگردانند ؟ علاوه بر اين ، روايات صحيح تاريخى بر وجود كشمكشهاى شديد از روز سقيفه گواهى مىدهند .
ديرى نگذشت كه اين كشمكش با كشته شدن مالك بن نويره رنگ خون به خود گرفت .
ماجرا چنان بود كه مالك بن نويره از پرداخت زكات به خليفه اوّل امتناع كرد . خليفه نيز فرماندهى مغرور كه داراى خصلتهاى خشك
هامش
( 1 ) - سورهء مائده ، آيهء 54 .