در دنيا زهد را پيشه خود ساخته بود زيرا حقيقت دنيا را به خوبى مىشناخت و پيش از آنكه اعضا و جوارحش در بهرهبردارى از دنيا ، روزه اختيار كنند روحش از دنيا كناره گرفته و دنيا را سه طلاقه كرده بود و به او مىگفت :
« اى دنيا ، اى دنيا ! ! از من در گذر كه تو را سه طلاقه كردهام و در آن بازگشتى نيست » . « 1 »
عبادت ، جسم او را تحليل برده بود كه او در عبارت به ديدار محبوب بزرگوارش مىشتافت . او همواره پروردگارش را ياد مىكرد و قلبش به مناجات با او آباد بود . فضايل ديگر آنحضرت نيز جويبارهايى بودند كه از چشمه سار ايمان و معرفت و يقين نشأت مىگرفتند .
اجازه دهيد دربارهء عبادت امام ، به نقل تعدادى از روايات بپردازيم باشد كه پيشوايمان را بيشتر بشناسيم و با شناخت او به پروردگار خود نزديكتر شويم .
روزى ابودرداء در ميان ياران پيامبر صلى الله عليه و آله ماجرايى در اين خصوص نقل كرد و از گوشهاى از عبادت شبانهء على كه خود شاهد آن بود ، سخن گفت .
( از هشام بن عروة از پدرش عروة بن زبير نقل شده است كه گفت : ما همراه با عدّهاى در مسجد رسولاللَّه نشسته بوديم و از شجاعتهاى اهل بدر و نيز از بيعت رضوان ياد مىكرديم و سخن مىگفتيم ، ابو درداء گفت : اى جماعت ! آيا شما را به كم مالترين مردم و خدا ترسترين و كوشاترين
هامش
( 1 ) - نهج البلاغه - كلمات قصار ، شمارهء 77 .