آنحضرت متجلّى گشته بود .
هنگامى كه خداوند بر قلبى سليم تجلّى مىكند ، آن را با قول ثابت استوار مىسازد و از نور عزت خويش سرشارش مىگرداند و صاحب آن قلب را بخشنده و دادگر و دلير و مهربان و دانا و مسئول و زاهد و فعّال و گريان در تاريكى شب و جنگنده در روز مىسازد .
شاعرى دربارهء امام سروده است :
در ويژگيهاى صفات تو ، اضداد جمع شده است و از اين رو همتايان براى تو سر فرود آوردهاند . ما مىگوييم اين ويژگيها ، صفات حُسنايى است كه برخى از آنها برخى ديگر را پيروى مىكنند . اين صفات عبارتند از :
عشق و راستى و امانت كه معرفت خداوند آنها را جمع كرده و ساير فضايل خير از آن سر چشمه گرفته است .
آنحضرت براى خداى سبحان زيست كه او خداى را شناخته و در راه او دليريها از خود نشان داده بود . او به عظمت كردگارش يقين داشت . آيا مگر آنحضرت دربارهء مؤمنان ، كه خود امير و سرور آنان بود ، نفرمود :
« آفريدگار در جانهايشان بزرگى يافته و غير از خداوند در چشمانش كوچك شده است » . او مرگ را كوچك مىشمرد زيرا ديدار پروردگارش را دوست مىداشت . در حق رعيت به عدل و داد رفتار مىكرد زيرا از پردههاى ماديّت فراتر آمده و قدم به كُنه حقايق نهاده بود . تمام امتيازات و برتريهاى ظاهرى را از ميان برد و با فشارى كه او را بدان فرا مىخواند ، به مبارزه و رويارويى برخاست .
هدايتگران راه نور ، زندگانى امير مؤمنان امام على بن أبي طالب (ع) (فارسى) — صفحة 175
مساهمون: شريعت
ص١٧٥