تمايل داشته باشى !
امّا عمرو بن عاص كه خود يكى از زيركان عرب و يكى از رهبران آنان در روزگار جاهليّت به شمار مىآمد ساده لوحانه تصميم گرفت به نبرد با امام بشتابد . پس امام عليه السلام بر او هجوم آورد همين كه خواست به او نزديك شود ، عمرو خود را از اسب به زير انداخت و جامهاش را كنار زد و پاهايش را از هم گشود و عورتش را آشكار ساخت ، امام نيز كه وضع او را چنين ديد ، چهرهاش را برگرداند و عمرو از فرصت استفاده كرد و خاك آلوده برخاست و به سوى سپاهيان خويش دويد . ياران امام به آنحضرت گفتند : اى اميرمؤمنان ! آيا آن مرد را رها كردى ؟ ! فرمود : آيا او را مىشناختيد ؟ گفتند : خير . فرمود : او عمرو بن عاص بود . با عورتش با من رو به رو شد و من رخ از او برگرداندم . « 1 »
در صحنهاى ديگر عروة بن داوود دمشقى به نبرد با امام عليه السلام پيش قدم شد . پس آنحضرت با ضربتى على وار او را به دو نيم كرد . نيمى به راست افتاد و نيمى به چپ . سپاه معاويه از ديدن اين منظره به لرزه افتاد . پس از كشته شدن عروه ، امام پيكر او را مورد خطاب قرار داد و فرمود :
« عروه ! به سوى قوم خويش روانه شو و ايشان را بگو كه سوگند به خدايى كه محمّد را به حق برانگيخت من خود به چشم خويش آتش را ديدم و اينك از پشيمانان هستم » . « 2 »
هامش
( 1 ) - في رحاب أئمّة اهل البيت ، ص 168 .
( 2 ) - همان مأخذ ، ص 17 .