هم در برمىداشت .
فضايل امام . . و دشمنى معاويه
معاويه نيز به سهم خود به فضايل على عليه السلام اذعان مىكرد و مىدانست برترين كس بعد از رسول خدا صلى الله عليه و آله امام على بن ابىطالب است . امّا او به پيراهن عثمان چنگ انداخته بود و خود را سزاوارترين مردم نسبت به او مىدانست . با آنكه دليل معاويه سُست و بى پايه به نظر مىرسيد امّا زيركى و نيرنگ بازى و اسباب و عوامل زورى كه او در اختيار داشت وى را از آوردن دلايل صحيح و قوى بى نياز مىكرد . همين امر مىتواند از ماهيّت مبارزه ميان او و امام پرده بردارد .
تاريخ پروندهء قطورى از اعترافات معاويه نسبت به فضايل على عليه السلام تشكيل داده است و ما بويژه مى توانيم اين اعترافات را در نامههاى خاصّى كه ميان او و اصحاب بزرگ امام رد و بدل شده ، بيابيم . امّا رساترين اين نامهها ، نامهاى است كه معاويه خطاب به محمّد بن ابىبكر ، يكى از سرسختترين مدافعان خط امام ، نوشته است . « 1 » اين نامه چنين است :
« از معاوية بن ابى سفيان به محمّد بن ابىبكر ، درود بر اهل طاعت خدا .
امّا بعد ، نامهات به من رسيد . در آن نامه ضعف راى تو مشهود است و نسبت به پدرت سخنان ناروا گفته بودى . در آن از حق پسر ابوطالب ياد
هامش
( 1 ) - في رحاب أئمّة اهل البيت ، ص 93 .