ما قالَ « لا » قَطُّ إِلّا فى تَشَهُّدِهِ * لَوْلَا التَّشَهُّدُ كانَتْ لائُهُ نَعَمُ « 1 »
عَمَّ الْبَرِيَّةِ بِالْإِحْسانِ فَانْقَشَعَتْ * عَنْهَا الْغَيابَةُ لا هَلْقٍ وَلا كَهِمُ « 2 »
مِنْ مَعْشَرٍ حُبُّهُمْ دينٌ وَبُغْضُهُمُ * كُفْرٌ وَقُرْبُهُمْ مُنْجىٍ وَمُعْتَصَمٌ « 3 »
لا يَسْتَطيعُ جَوادٌ بُعْدَ غايَتِهِمْ * وَلا يُدانيهِمْ قَوْمٌ وَإِنْ كَرُمُوا « 4 »
هُمُ الْغُيُوثُ إِذا ما أَزِمَّةٌ أَزِمَتْ * وَالْاسْدُ اسْدُ الشَّرى وَالْرأْىُ مَحْتَدِمٌ « 5 »
لا يَنْقُصُ الْعُسْرُ بَسْطاً مِنْ أَكُفِّهِمُ * سِيَّانَ ذلِكَ إِنْ أَثِرُوا وَإِنْ عَدِمُوا « 6 »
يَسْتَدْفَعُ السُّوءَ وَالْبَلْوى بِحُبِّهِمْ * وَيَسْتَرِب بِهِ الْاحسانُ وَالنِّعَمُ « 7 »
مُقَدَّمٌ بَعْدَ ذِكْرِ اللَّهِ ذِكْرُهُمُ * فى كُلِّ بُدْءٍ وَمَخْتُومٌ بِهِ الْكَلِمُ « 8 »
هامش
( 1 ) - هرگز جز در تشهد نمازش « لا » « نه » نگفت و اگر تشهد چنان نمىبود آن « لا » هم به « نعم » « آرى » تبديل مىگشت .
( 2 ) - احسان او همهء انسانها را در بر گرفته و از اين رو ظلمت رخت بر بسته است و ستم و بيمى وجود ندارد .
( 3 ) - او از خاندانى است كه محبّت ايشان دين ، و دشمنى با آنان كفر و نزديكى كردن با آنها دژ و پناهگاه است .
( 4 ) - هيچ بخشندهاى به قله كرم و نهايت جود و بخششگرى آنان نمىرسد و هيچ قومى هر قدر هم كه بخشش كنند ، با ايشان برابرى نتوانند كرد .
( 5 ) - اينان به گاه بحرانهاى سخت ، بارانهاى رحمتند و به گاه نبرد ، شيران ژيان معركهاند .
( 6 ) - سختى معيشت آنان ، دستان بخششگرشان را از بخشش نمىكاهد و اين گشاده دستى در حالت توانگرى و تنگدستى براى آنان يكسان است .
( 7 ) - بدى و بلا به محبّت ايشان دفع گردد و احسان و نعمت به لطف محبّت ايشان افزونى گيرد .
( 8 ) - در هر آغازى پس از ذكر نام خدا ، نام ايشان مقدّم است و هر كلام به نام آنان پايان يابد .