پىبرد كه خداى تعالى دربارهاش گفته است :
وَإِنَّكَ لَعَلَى خُلُقٍ عَظِيمٍ ) « 1 » ؛ « همانا تو داراى خوى بزرگ هستى . »
خداوند خُلق پيامبر را صفت عظيم ، توصيف فرموده است و هرگاه نتوان چيز اندك ( نعمتهاى دنيوى ) را شمارش كرد پس چگونه مىتوان به شمارش چيزى كه بزرگ است ( خلق و خوى پيامبر ) توانا شد ؟ !
در بلنداى اخلاق
با اين وصف ، نگارنده برخى از مظاهر اين خلق و خوى بزرگ را به نگارش در مىآورد .
پيامبر صلى الله عليه و آله ، دليرترين و بردبارترين و عادلترين و پاكترين وبخشندهترين مردمان بود . حتى يك درهم و دينار براى يك شب نزد او باقى نمىماند . او از همهء مردم زاهدتر بود و سادهتر زندگى مىكرد آنچنانكه كفش و جامهاش را به دست خويش وصله مىكرد و در امور خانه همگام با ديگر افراد كمك و همكارى مىنمود .
حيا و آزرم او از ديگران بيشتر بود . هيچگاه در چهرهء كسى خيره نمىشد . از همهء مردم آسانگيرتر بود . دعوت هر آزاده و بندهاى را اجابت مىكرد . هديه را مىپذيرفت حتى اگر جرعهاى شير بود وسعى مىكرد آن را جبران كند و به ديگران بخوراند . هيچگاه دربرابر دعوت كنيز يا تهيدستى تكبر نمىورزيد و از آن با روى باز استقبال مىكرد . آنحضرت
هامش
( 1 ) - سورهء قلم ، آيهء 4 .