حاكم بر آسمان است در امان مىدانيد كه دستور دهد زمين بشكافد و شما را فرو برد و دائما به لرزش خود ادامه دهد ؟ ( 16 )
يا خود را از عذاب خداوند آسمان در امان مىدانيد كه تند بادى مملوّ از سنگريزه بر شما فرستد ، و به زودى خواهيد دانست تهديدهاى من چگونه است ؟ . ( 17 )
كسانى كه پيش از آنها بودند ( آيات الهى را ) تكذيب كردند امّا ( ببين ) مجازات من چگونه بود ؟ ( 18 )
آيا پرندگانى را كه بالاى سرشان گاه بالهاى خود را گسترده و گاه جمع مىكنند نگاه نكردند ؟ جز خداوند رحمان كسى آنها را بر فراز آسمان نگه نمىدارد چرا كه او به هر چيز بيناست . ( 19 )
آيا لشكر شما مىتواند شما را در برابر خداوند يارى دهد ؟ همانا كافران تنها گرفتار غرورند . ( 20 )
آيا آن كسى كه شما را روزى مىدهد اگر روزيش را باز دارد ( چه كسى مىتواند نياز شما را تأمين كند ) ولى آنها در سركشى و فرار از حقيقت لجاجت مىورزند . ( 21 )
تفسير :
إِنَّ الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ
؛ يعنى در جايى كه مردم آنها را نمىبينند و از چشم مردم دوراند از خدا مىترسند و گناه نمىكنند .
وَ أَسِرُّوا قَوْلَكُمْ أَوِ اجْهَرُوا بِهِ
؛ از ظاهر آيه استفاده مىشود كه [ خداوند ] به يكى از دو مطلب : پنهان داشتن و آشكار ساختن امر مىكند يعنى بايد نهان و آشكارتان برابر باشد كه خدا به آن دو عالم است .
إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ
؛ سپس علّت برابر بودن نهان و آشكار را بيان مىفرمايد كه خدا به آنچه در سينهها پنهان است پيش از آن كه بر زبان جارى شود داناست پس چگونه از آنچه به آن سخن مىگوييد آگاه نباشد .
أَ لا يَعْلَمُ مَنْ خَلَقَ وَ هُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ
؛ سپس به صورت پرسش انكارى مىفرمايد :
آيا خدايى كه همه چيز را آفريده و به آفريدگان پنهان و آشكار خود احاطهء علمى