هنگامى كه آنها از حق منحرف شدند خداوند قلوبشان را منحرف ساخت ، و خدا فاسقان را هدايت نمىكند . ( 5 )
و به ياد آوريد هنگامى را كه عيسى پسر مريم گفت : اى بنى اسرائيل ! من فرستادهء خدا به سوى شما هستم در حالى كه كتابى ( تورات ) را كه پيش از من فرستاده شده تصديق دارم و بشارت دهنده به رسولى هستم كه بعد از من مىآيد ، و نام او احمد است ، هنگامى كه او ( احمد ) با معجزات و دلايل روشن به سراغ آنها آمد گفتند اين سحرى است آشكار . ( 6 )
چه كسى ظالمتر است از آن كس كه بر خدا دروغ مىبندد ( و تكذيب مىكند ) در حالى كه دعوت به اسلام مىشود ، خداوند قوم ظالم را هدايت نمىكند . ( 7 )
آنها مىخواهند نور خدا را با دهان خود خاموش سازند ، ولى خدا نور خود را كامل مىكند هر چند كافران خوش نداشته باشند ! ( 8 )
او كسى است كه رسول خود را با هدايت و دين حق فرستاد تا او را بر همه اديان غالب سازد ، هر چند مشركان كراهت داشته باشند . ( 9 )
تفسير :
از ابن عبّاس روايت است كه گروهى از مؤمنان پيش از مأمور شدن به جهاد مىگفتند اگر بدانيم محبوبترين اعمال در پيشگاه خدا چيست انجام خواهيم داد پس خداوند آنها را به جهاد در راه خود راهنمايى فرمود ولى در جنگ احد پشت به دشمن كردند ، از اين رو خدا آنان را سرزنش كرد « 1 » .
برخى گويند : اين سوره دربارهء گروهى نازل شده كه گفتند : مبتلا شديم و [ تكليف خود را ] انجام داديم در حالى كه انجام نداده بودند و دروغ مىگفتند .
كَبُرَ مَقْتاً عِنْدَ اللَّهِ
؛ در « كبر » بدون آوردن لفظ تعجب ، قصد تعجّب شده است و به
هامش
( 1 ) - عن ابن عباس ، كان ناس من المؤمنين يقولون قبل ان يؤمروا بالقتال لو نعلم احبّ الاعمال الى اللَّه تعالى لعملناه فدلّهم اللَّه سبحانه على الجهاد فى سبيله فولّوا يوم احد فعيّرهم .