كه او همراه آنهاست هر جا كه باشند ، سپس روز قيامت آنها را از اعمالشان آگاه مىسازد چرا كه خداوند به هر چيزى داناست . ( 7 )
آيا نديدى كسانى را كه از نجوا نهى شدند سپس به كارى كه از آن نهى شدند باز مىگردند و براى انجام گناه و تعدّى و نافرمانى رسول خدا به نجوا مىپردازند ، و هنگامى كه نزد تو مىآيند تو را تحيّتى مىگويند كه خدا به تو نگفته است ، و در دل مىگويند چرا خداوند ما را به خاطر گفتههايمان عذاب نمىكند ؟ جهنّم براى آنها كافى است ! وارد آن مىشوند و بد جايگاهى است . ( 8 )
اى كسانى كه ايمان آوردهايد هنگامى كه نجوا مىكنيد به گناه و تعدّى و معصيت رسول خدا نجوا نكنيد ، و به كار نيك و تقوا نجوا كنيد ، و از مخالفت خدايى كه بازگشت و جمع شما به سوى اوست بپرهيزيد . ( 9 )
نجوا تنها از ناحيهء شيطان است كه مىخواهد با آن مؤمنان غمگين شوند ، ولى نمىتواند ضررى به آنها برساند جز به فرمان خدا ، بنا بر اين مؤمنان بايد تنها بر خدا توكّل كنند . ( 10 )
تفسير :
يَوْمَ يَبْعَثُهُمُ اللَّهُ
؛ « يوم » يا به « مهين » منصوب است يا به « لهم ، يعنى للكافرين »
جَمِيعاً
؛ يعنى خدا تمام آنها را بدون اين كه يك نفر رها شود بر مىانگيزد يا در يك حال گرو مىآورد چنان كه گفته مىشود حتّى همه .
فَيُنَبِّئُهُمْ بِما عَمِلُوا
؛ و به منظور سرزنش و شرمنده كردن آنها در جمع حاضران كارهايى را كه انجام دادهاند به آنها خبر مىدهند .
أَحْصاهُ اللَّهُ
؛ اعمالشان را بر آنها مىشمارد و در نامهء عملشان ثبت مىكند .
وَ نَسُوهُ
؛ آنها گناهانى را كه كردهاند بر اثر بىاعتنايى از ياد بردهاند .
أَ لَمْ تَرَ
؛ همزهء در « الم » همزهء استفهام و به معناى تقرير است .
ما يَكُونُ مِنْ نَجْوى
؛ « يكون » با « ى » - و « ت » هر دو قرائت شده « كان » تامّه و « من »