ترجمه :
علم به قيامت و زمان وقوع آن را تنها خدا مىداند و هيچ ميوهاى از غلاف خود بيرون نمىآيد و هيچ مادهاى باردار نمىشود و نمىزايد مگر اين كه او بدان آگاه است . و آن روز كه ايشان را ندا دهد كه شريكان من كجايند ؟ گويند كه ما عرضه داشتيم كه هيچ گواهى بر گفتهء خود نداريم . ( 47 )
و آنچه را كه در دنيا به عنوان معبود مىخواندند از ديدشان محو و نابود مىشود و مىدانند كه هيچ گريزى ندارند . ( 48 )
آدمى از طلب خير خسته نمىشود و هر گاه شرّ و بدى به او رسد مأيوس و نوميد مىگردد . ( 49 )
هر گاه پس از رنجى كه به او رسيده رحمتى به او عطا كنيم گويد : اين از شايستگى من است و گمان نمىكنم كه قيامتى برپا شود و اگر هم مرا نزد پروردگارم بازگردانند البته براى من پيش او پاداشهاى نيك است ، اما كافران را به كارهايى كه كردهاند آگاه مىكنيم و عذاب سختى به آنها مىچشانيم . ( 50 )
چون به آدمى نعمتى ارزانى داشتيم از خدا رويگردان مىشود و گردن فرازى مىكند و اگر بدى به دو رسد بسيار دعا مىكند . ( 51 )
بگو چه مىپنداريد اگر اين قرآن از جانب خداست و شما بدان كافر شويد چه كسى گمراهتر از كسى خواهد بود كه با آن مخالفت مىكند ؟ ( 52 )
به زودى نشانههاى خود را در اطراف جهان و در وجود خودشان به آنها نشان خواهيم داد تا آشكار شود كه او حقّ است . آيا اين كه خداوند در همه جا حاضر است كافى نيست ؟ ( 53 )
به هوش باش كه آنها از ديدار پروردگارشان در ترديدند آگاه باشد كه او بر هر چيزى احاطه دارد . ( 54 )
تفسير :
مَنْ عَمِلَ صالِحاً فَلِنَفْسِهِ وَ مَنْ أَساءَ فَعَلَيْها
؛ سود و بهره كارهاى نيك و زيان و ضرر كارهاى زشت همه براى خود شخص است بىآن كه به ديگرى اثرى داشته باشد .