است ، يعنى اين خداوند است كه فاعل و به جا آورندهء چنين كارهايى است كه به جز خودش هيچ فردى قادر به انجام آن نيست .
هَلْ مِنْ شُرَكائِكُمْ
؛ پس از بيان مطالب بالا خداوند مىفرمايد : آيا از كسانى كه شما آنها را شريك قرار داديد و به عنوان معبود قبول داريد ، كسى هست كه بتواند چيزى از اين كارها را انجام دهد ، تا آنچه را كه شما نسبت به آنها انجام مىدهيد ( و معتقد هستيد ) صحيح و درست باشد ؟
سُبْحانَهُ وَ تَعالى عَمَّا يُشْرِكُونَ
؛ سپس خداوند ذات خودش را از اين كه ديگرى در عبادت با او شريك باشد ، منزّه و مبرّا مىكند .
[ سوره الروم ( 30 ) : آيات 41 تا 45 ]
ظَهَرَ الْفَسادُ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ بِما كَسَبَتْ أَيْدِي النَّاسِ لِيُذِيقَهُمْ بَعْضَ الَّذِي عَمِلُوا لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ( 41 ) قُلْ سِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَانْظُرُوا كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الَّذِينَ مِنْ قَبْلُ كانَ أَكْثَرُهُمْ مُشْرِكِينَ ( 42 ) فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ الْقَيِّمِ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَ يَوْمٌ لا مَرَدَّ لَهُ مِنَ اللَّهِ يَوْمَئِذٍ يَصَّدَّعُونَ ( 43 ) مَنْ كَفَرَ فَعَلَيْهِ كُفْرُهُ وَ مَنْ عَمِلَ صالِحاً فَلِأَنْفُسِهِمْ يَمْهَدُونَ ( 44 ) لِيَجْزِيَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ مِنْ فَضْلِهِ إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْكافِرِينَ ( 45 )
ترجمه :
فساد و پريشانى در خشكى و دريا به خاطر كارهايى كه مردم انجام دادهاند آشكار شده ، خدا مىخواهد كيفر بعضى از اعمالشان را به آنها بچشاند شايد به سوى حق بازگردند ( 41 )
( اى رسول ما ) به مردم بگو در زمين سير كنيد و عاقبت مردمان پيش از خود را كه بيشترشان مشرك بودند ، بنگريد كه چگونه بود ( 42 )
اى پيامبر روى