[ سوره يس ( 36 ) : آيات 28 تا 30 ]
وَ ما أَنْزَلْنا عَلى قَوْمِهِ مِنْ بَعْدِهِ مِنْ جُنْدٍ مِنَ السَّماءِ وَ ما كُنَّا مُنْزِلِينَ ( 28 ) إِنْ كانَتْ إِلاَّ صَيْحَةً واحِدَةً فَإِذا هُمْ خامِدُونَ ( 29 ) يا حَسْرَةً عَلَى الْعِبادِ ما يَأْتِيهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلاَّ كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ ( 30 )
ترجمه :
ما بعد از او بر قومش هيچ لشگرى از آسمان نفرستاديم و هرگز سنّت ما بر اين نبود ( 28 )
سبب نابودى آنها تنها يك صيحهء آسمانى بود ، ناگهان همگى خاموش شدند ( 29 )
افسوس بر اين بندگان كه هيچ پيامبرى براى هدايت ايشان نيامد جز اين كه او را استهزاء كردند . ( 30 )
تفسير :
وَ ما أَنْزَلْنا عَلى قَوْمِهِ مِنْ بَعْدِهِ مِنْ جُنْدٍ مِنَ السَّماءِ
؛ ما پس از قتل او براى نابود كردن قومش سپاهى از سپاهيان آسمان را نفرستاديم آن چنان كه روز جنگ بدر فرستاديم .
وَ ما كُنَّا مُنْزِلِينَ
؛ و ما هنگامى كه امتها را هلاك كرديم ، سپاهى از آسمان نفرستاديم .
إِنْ كانَتْ إِلَّا صَيْحَةً واحِدَةً
؛ نابودى تمامى آنها نبود مگر به آسانترين امر كه يك