بيرون كرديم ( 57 )
و از گنجها و قصرهاى مجلّل و مقامهاى عالى ( محروم ساختيم ) ( 58 )
آرى اين چنين كرديم و بنى اسرائيل را وارث آنها گردانيديم ( 59 )
آنها ( فرعونيان ) به تعقيب بنى اسرائيل پرداختند و بامدادان به آنها رسيدند ( 60 )
هنگامى كه هر دو گروه يكديگر را ديدند ياران موسى گفتند : ما در چنگال فرعونيان گرفتار شديم ( 61 )
( موسى ) گفت : هرگز چنين نيست ، پروردگار من با من است به زودى مرا ( به حفظ از دشمن ) راهنمايى خواهد كرد . ( 62 )
پس ما به موسى وحى كرديم عصايت را به دريا زن دريا از هم شكافته شد و هر بخشى از آبهاى آن چون كوهى بزرگ بر روى هم قرار گرفت . ( 63 )
و در آن جا ديگران ( فرعونيان ) را به دريا آورديم ( 64 )
موسى و تمام كسانى كه با او بودند نجات داديم ( 65 )
سپس ديگران را غرق كرديم ( 66 )
براستى اين پيش آمد آيت و نشانهء روشنى است ( براى عبرت مردم ) ولى بيشتر آنها ايمان نياوردند . ( 67 )
و البتّه پروردگار بسيار توانا و مهربان است . ( 68 )
تفسير :
ساحران به عزّت فرعون سوگند ياد كردند ، اين گونه سوگند از سوگندهاى زمان جاهليت ( و قبل از اسلام ) است ، در اسلام سوگند جز به كلمهء ( اللَّه ) و نامها و صفتهاى خداوند درست نيست . در حديث است كه ( سوگند ياد نكنيد مگر به كلمهء « اللَّه » و به « اللَّه » سوگند ياد نكنيد مگر اين كه راستگو باشيد ) . « 1 » و چون كلمهء إلقاء با كلمهء خرور ( به خاك افتادن ) شبيه و هم معناست خداوند بجاى خرور كلمهء القاء را كه جارى مجراى آن و به معناى آن است بيان فرموده ، و مىخواهد بفرمايد : همين كه ساحران ديدند آنچه را كه ديدند خودشان را به حال سجده بر زمين انداختند گويى ديگران آنها را گرفتند و به زمين افكندند .
هامش
( 1 ) -
لا تحلقوا إلا باللّه و لا تحلفوا باللّه إلّا و أنتم صادقون .