شد آيا شما نيز ( در اين واقعه ) اجتماع مىكنيد . ( 39 )
تا اگر ساحران پيروز شدند ما از آنان پيروى كنيم . ( 40 )
هنگامى كه ساحران حضور فرعون آمدند به او گفتند : آيا اگر پيروز شويم پاداش بزرگى خواهيم داشت . ( 41 )
( فرعون ) گفت : آرى ، شما در اين صورت از مقرّبان خواهيد بود ( 42 ) .
تفسير :
وَ ما رَبُّ الْعالَمِينَ
؛ فرعون گفت : پروردگار عالميان كدام يك از چيزهايى است كه ما مشاهده مىكنيم و مىبينيم ؟ حضرت موسى جواب فرعون را با بيان كارهاى خداوند كه وسيلهء استدلال بر وجود اوست ، داد تا بفهماند كه خداوند چيزى مانند اجسام و اعراض نيست كه بتوان او را مشاهده كرد و البته او وجودى است بر خلاف تمام موجودات و هيچ چيز مانند او نيست و اوست كه آسمانها و زمين و آنچه را ميان اين دو است ، آفريد ، اگر باور داشته باشيد كه اين موجودات همه حادثند و پس از نيستى به هستى آمدهاند و هر چه از عدم به وجود مىآيد ، احتياج به آفريننده و به وجود آورنده دارد و اين ( آفريدن ) هم كار شما نيست .
هنگامى كه حضرت موسى با اين بيان و دليل استوار جواب فرعون را گفت و خدايى را به غير او نسبت داد فرعون و يارانش تعجّب كردند .
قال
« رَبُّكُمْ وَ رَبُّ آبائِكُمُ الْأَوَّلِينَ »
و آن گاه كه حضرت موسى در مرحلهء دوم ، گفتار خود را با بيان و تقرير ديگرى ، گفت : خداى من ، پروردگار شما و پدران گذشتهء شماست ، فرعون او را ديوانه و به عنوان استهزاء و سخريّه او را رسول قومش خواند « 1 » .
هامش
( 1 ) - فرعون حاضر نبود بگويد ( رسول ما ) بلكه گفت ( رسول شما و فرستاده به سوى شما ) كه هم جنبهء استهزاء و سخريّه نسبت به حضرت موسى داشت و هم بگويد كه من بالاتر از آنم كه پيامبرى براى دعوتم بيايد . از تفسير نمونه ، ج 15 ، به اختصار .