قالَ رَبُّ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ وَ ما بَيْنَهُما
؛ و چون براى مرتبهء سوم و به بيان ديگر گفتار خود را تكرار كرد و گفت : او پروردگار مشرق و مغرب و ما بين آنهاست .
فرعون خشمگين شد و گفت اگر غير از من خدايى برگزينى ( تو را از زندانيان قرار مىدهم ) .
حضرت موسى در پاسخ فرعون كه او را ديوانه خواند فرمود : اگر تعقّل كنيد - [ در حقيقت با اين عبارت جواب فرعون را مىدهد و مىگويد من ديوانه نيستم بلكه تو و همراهانت ديوانه هستيد كه در آيات خداوند تفكّر نمىكنيد ] .
أَ وَ لَوْ جِئْتُكَ
؛ حرف واو كه همزهء استفهام در اول آن آمده است براى بيان حال است و معنا اين است كه اگر برايت معجزهاى آشكار و روشن بياورم در اين حال باز هم مرا زندانى مىكنى ؟
إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ
؛ معناى عبارت اين است كه معجزه را فقط مدعيان راستگو مىآورند ، زيرا معجزه به جاى گواهى و تصديق خداى تعالى است و ناگزير بايد بر راستگويى ( مدّعى ) دلالت كند و عبارت آيه در تقدير چنين بوده است ؛ إن كنت من الصادقين فى دعواك ائت به ؛ « اگر راستگويى معجزهات را بياور » و جزاى شرط ، ائت به ، حذف شده است ؛ زيرا عبارت « فأت به » كه امر به آوردن معجزه است بر جزا دلالت دارد .
ثُعْبانٌ مُبِينٌ
؛ به صورت اژدهاى واقعى آشكار شد نه اين كه چيزى شبيه به اژدها باشد .
بَيْضاءُ لِلنَّاظِرِينَ
؛ اين فراز از آيهء مباركه دلالت بر اين دارد كه روشنى و شعاع دست طورى بود كه نگاه همه را متوجّه خود كرد ، زيرا يك روشنى عادى نبود ( خارج از حدّ معمولى بود ) شعاع نور آن طورى بود كه مانع از ديد چشمها مىشد و جلو افق را مىگرفت .
قالَ لِلْمَلَإِ حَوْلَهُ
؛ « حوله » به اعتبار ظرفيّت لفظا منصوب و به اعتبار حال بودن