بزرگى كردند ( 21 )
روزى كه فرشتگان را مىبينند ( و به آرزوى خود مىرسند ) روز بشارت مجرمان نيست ( بلكه روز كيفر آنان است ) و مىگويند ما را امان دهيد و معاف داريد . ( 22 )
و ما به سراغ كارهايى كه انجام دادهاند ، مىرويم و همه را همچون ذرّات غبار در هوا پراكنده مىكنيم . ( 23 )
در آن روز جايگاه اهل بهشت و استراحتگاهشان از همه بهتر و نيكوتر است . ( 24 )
( و به ياد آور ) روزى را كه آسمان و ابرها از هم شكافته مىشود و فرشتگان فرود مىآيند . ( 25 )
در آن روز حكومت ( و قدرت ) از آن خداوند رحمان است و براى كافران روز سختى خواهد بود . ( 26 )
( و به ياد آور ) روزى را كه ستمگر دست خويش را ( از شدّت حسرت ) به دندان مىگزد و مىگويد اى كاش راهى را با رسول خدا برگزيده بودم . ( 27 )
( و مىگويد ) اى واى بر من ، كاش فلانى را به دوستى خود بر نگزيده بودم . ( 28 )
او مرا از ياد حق گمراه كرد پس از آن كه آگاهى از حق به من رسيده بود ، و شيطان هيچ گاه انسان را يارى نمىكند . ( 29 )
پيامبر گفت : پروردگارا ، اين قوم من از قرآن دورى كردند . ( 30 )
تفسير :
لا يَرْجُونَ لِقاءَنا
؛ يعنى در ديدار و ملاقات ما ، اميدى به خير و نيكى ندارند ، زيرا آنان كافرانند ، يا از ديدار ما احساس بدى و شرّ نمىكنند ( از عذاب ما نمىترسند ) كلمه « رجاء » در لغت تهامه به معنى خوف و ترس آمده است . در اين آيه ورود به روز قيامت و جزا به منزلهء ديدار با خدا قرار داده شده است .
لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْنَا الْمَلائِكَةُ
؛ « لولا » به معنى هلّا آمده است ، يعنى چرا فرشتگان بر ما فرود نمىآيند تا اين كه راستگويى محمّد را به ما خبر دهند .
أَوْ نَرى رَبَّنا
؛ چرا ما خدا را آشكارا [ با چشم ظاهر ] نمىبينيم تا ما را به تصديق و پيروى از محمّد دستور دهد .
اسْتَكْبَرُوا فِي أَنْفُسِهِمْ
؛ استكبار و دشمنى با حقّ و خداوند را در دلهاى خود پنهان