بر پليديشان مىافزايد و در حال كفر بميرند . ( 125 )
تفسير :
لِيَنْفِرُوا
؛ « لام » براى تأكيد نفى است : كوچ كردن همهء مؤمنان از وطنهايشان براى تحصيل علم و يادگيرى احكام ، امرى است نادرست و غير ممكن . از اين مطلب چنين معلوم مىشود كه اگر شايسته و ممكن مىبود و موجب فساد و تباهى نمىشد ، بر همه واجب و لازم بود ، چرا كه طلب علم بر هر مسلمانى واجب است .
فَلَوْ لا نَفَرَ
؛ پس حال كه براى همهء مردم امكان كوچ كردن نيست ، چرا از هر فرقهاى ، تعدادى كوچ نكنند ؟
لِيَتَفَقَّهُوا فِي الدِّينِ
؛ تحمل رنج كنند ، تا در مسائل دينى تخصّص يابند ، و براى بدست آوردن آن بكوشند .
وَ لِيُنْذِرُوا قَوْمَهُمْ
؛ هدفشان از بدست آوردن تخصّص دينى ، انذار و ارشاد مردمشان باشد . لعلّهم يحذرون : به اميد اين كه از كيفر الهى بترسند ، و او را اطاعت كنند .
قاتِلُوا الَّذِينَ يَلُونَكُمْ مِنَ الْكُفَّارِ
؛ با آن عدّه از كافران كه نزديك شمايند ، بجنگيد ، زيرا وقتى كه جنگ در برابر تمام كافران واجب باشد ، هر چه نزديكتر باشد ، واجبتر است .
مثل :
وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ
؛ « خويشاوندان نزديكت را انذار كن » .
( شعراء / 214 ) بدين جهت رسول خدا نخست با قوم خود مبارزه كرد و سپس با ديگران .
بعضى گفتهاند مراد از كافران نزديك ، بنى قريظه و بنى نضير و اهل فدك و خيبر بودند ، امّا همان تفسير اول بهتر است ، زيرا اين سوره در سال نهم از هجرت نازل شد و در آن زمان پيغمبر از اين دشمنان فراغت يافته بود .
وَ لْيَجِدُوا فِيكُمْ غِلْظَةً
؛ بايد كفار احساس كنند كه شما در مبارزهء با آنها سخت