قانون اساسى ايران چنين مقرر مىدارد : « عامه مطبوعات غير از كتب ضلال و مواد مضره به دين مبين آزاد و مميزى در آنها ممنوع . . . » در تكميل اصل نامبرده بالا در 5 محرم 1326 قمرى قانونى به نام قانون مطبوعات به تصويب مجلس شوراى ملى رسيده است . . .
آزادى اجتماعات : . . . ( ص 231 ) آزادى تشكيل انجمن : . . . ( ص 231 ) آزادى تعليم و تربيت : به اشخاص حق داده مىشود به تأسيس مدارس مبادرت كنند و يا اطفال خود را به آموزگارى بسپارند كه برنامه آنها مطابق ميل و سليقه اولياء اطفال است .
ص 232 :
به طورى كه در بالا متذكر شديم موضوع حقوق بشر و لزوم رعايت و احترام آن در ازمنه قديمه و قرون وسطى بخصوص در قرن 17 و 18 مورد توجه و علاقه بزرگترين فلاسفه و رجال نامى بوده و واضعين قوانين اساسى ممالك متحده امريكاى شمالى و فرانسه ( دوره انقلاب ) حقوق مزبور را مورد قبول و عمل قرار داده بودند . از امريكا و فرانسه اصل تساوى و آزادى در قرن نوزدهم به ساير ممالك راه يافته و در قوانين اساسى آنها قيد و ثبت گرديد .
آنچه علاوه بر آزادى و مساوات لازم شناخته شد :
و اما واضعين قوانين اساسى پاره اى ممالك كه در سالهاى اخير به تصويب رسيده ، اصل تساوى و آزادى را كه پيشوايان و رهبران نوع بشر اجراى آن را آمال و آرزوى خود قرار داده بودند براى تأمين سعادت و نيكبختى مادى و معنوى افراد بشر كافى ندانسته اصول جديدى مانند تساوى مرد و زن از هر حيث و هر جهت ، تأمين وسايل بسط و نموّ خانواده ، بالا بردن سطح زندگى افراد بخصوص توجه به وضع مادى و معنوى كارگران و ساير طبقات زحمتكش ، مبارزه با بيكارى و فقر و غيره كه بيشتر جنبه اجتماعى دارد براى نوع بشر قائل شده ،
يادداشتهاى استاد مطهرى ( فارسي ) — صفحة 248
مساهمون: مرتضى مطهرى
ص٢٤٨