از اين رو مىتوان اعلاميه حقوق بشر را دين انسانيت ناميد ( 1 ) به همين دليل برخى مىتوانند ادعا كنند كه اعلاميه حقوق بشر فوق اديان است ، زيرا در اديان فقط به پيروان آنها اهميت داده شده و همه ارزشها و حقوقها مخصوص پيروان است و لااقل ميان پيرو و غير پيرو تبعيض و تفاوت است ولى در دين انسانيت هيچ تبعيض و تفاوتى ميان افراد بشر قائل نيست ، و البته مساوات و عدم تبعيض از تبعيض بالاتر است .
ولى اين ايراد جواب دارد ، زيرا هر تبعيضى محكوم و مردود نيست . آنجا كه پاى حقوق اكتسابى به ميان مىآيد ، چاره اى از تبعيض نيست . بايد ديد در اديان از آن جهت تبعيض شده كه در حقوق اكتسابى و از آن جمله ايمان تبعيض قائل شدهاند يا تبعيض بى جهت است .
حقيقت اين است كه بحث ، صغروى است نه كبروى . اينها كه اين سخنان را مىگويند نمىخواهند براى ايمان و عقيده صحيح ارزش قائل شوند ، حتى از نظر حقوق اكتسابى .
3 . اين اعلاميه دو مقدمه تاريخى دارد . يكى اينكه از نظر سير حقوق و تاريخ حقوق چه مقدماتى پيش آمد تا منتهى شد به صدور اين اعلاميه . ما در ورقه هاى « مبانى حقوق زن از نظر اسلام » اين تاريخچه را به طور اختصار بيان كردهايم . ديگر اينكه از نظر سياسى چه چيز سبب شد كه اين اعلاميه را كميسيون حقوق بشر در سازمان ملل تهيه و صادر كند . اين جهت در كتاب اسلام و حقوق بشر ، تأليف آقاى غفورى ، از صفحه 17 تا صفحه 33 ذكر شده است .
4 . در كتاب اسلام و حقوق بشر ، ص 2 مىگويد : امروزه در حدود صد و ده دولت آن را مورد تصويب قرار دادهاند .
هامش
( 1 ) به عقيده بعضى اين اعلاميه نقشه وحدت جهانى است و بهترين نقشه است . اين اعلاميه نمىگويد مؤمنان برادرند يا هموطنان برادرند ، مىگويد انسانها برادرند .