ترجمه
به نام خداوند بخشندهء بخشايشگر
الف ، لام ، ميم . ( 1 )
معبودى جز خداوند يگانهء زنده و پايدار نيست . ( 2 )
( همان كسى كه ) كتاب را به حق بر تو نازل كرد كه با نشانههاى كتب پيشين منطبق بود ، و تورات و انجيل را ( 3 )
پيش از آن ، براى هدايت مردم ، فرستاد ( و نيز قرآن ) كتابى كه حق را از باطل مشخّص مىسازد ، نازل كرد . كسانى كه به آيات خدا كافر شدند ، كيفر شديدى دارند و خداوند ( بر كيفر آنان ) توانا و صاحب انتقام است . ( 4 )
آنچه در زمين و آسمان است ، بر خدا مخفى و پوشيده نيست . ( 5 )
تفسير :
كسانى كه « ميم » در « الم » را مفتوح قرائت كردهاند ، حركت همزه « اللَّه » را كه براى تخفيف انداختهاند به آن دادهاند و گفته شده : منظور از « الكتاب » قرآن است و چون قرآن در اوقات متعدد و به تدريج و تورات و انجيل يك جا نازل شده است ، در اين آيه از نزول قرآن تعبير به « نزل » و از نزول تورات و انجيل تعبير به « انزل » شده است .
« بالحقّ » در معناى آن دو قول است :
1 - خبرهاى آن صادق و درست است كه « حق » به معناى صدق باشد .
2 - اين كتاب را بر تو فرستاد روى حكمت و مصلحتى كه ايجاب مىكرد كه « حق » به معناى حكمت باشد .
مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ
؛ در حالى كه قرآن انبياى پيشين و كتب آسمانى آنها را تأييد مىكند .
وَ أَنْزَلَ الْفُرْقانَ
؛ و قرآن را فرستاد ، خداى سبحان پس از آن كه از فرستادن قرآن با اسم جنس ( الكتاب ) ياد نمود براى عظمت شأن قرآن بار ديگر ذكر آن را به