[ سوره الحجر ( 15 ) : آيات 45 تا 50 ]
إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ عُيُونٍ ( 45 ) ادْخُلُوها بِسَلامٍ آمِنِينَ ( 46 ) وَ نَزَعْنا ما فِي صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ إِخْواناً عَلى سُرُرٍ مُتَقابِلِينَ ( 47 ) لا يَمَسُّهُمْ فِيها نَصَبٌ وَ ما هُمْ مِنْها بِمُخْرَجِينَ ( 48 ) نَبِّئْ عِبادِي أَنِّي أَنَا الْغَفُورُ الرَّحِيمُ ( 49 )
وَ أَنَّ عَذابِي هُوَ الْعَذابُ الْأَلِيمُ ( 50 )
ترجمه :
پرهيزكاران در بهشتها و چشمهسارها هستند . با سلامت و ايمنى داخل آنها شويد . ما كينه را از سينههاى آنها برداشتهايم . آنها برادرانه بر سريرهاى شادى روبروى يكديگر نشستهاند . نه آنها را رنجى مىرسد ، و نه از آنجا خارج مىشوند .
بندگان مرا آگاه كن كه من آمرزگار و رحيمم و عذابم دردناك است .
لغت :
غل : كينه ، كه به قلب مىپيچد هم چنان كه « غل » به گردن . غلول يعنى خيانت كه ننگ آن بر گردن صاحب خويش مىپيچد .
سرير : مجلس رفيع كه براى سرور آماده شده . جمع آن « اسرّه ، سرر » نصيب : رنج و سستى كه بدنبال عمل ، دامنگير انسان مىشود . اين كلمه از « انتصاب » گرفته شده ، زيرا صاحب آن براى قطع عمل ، خود را نصب و آماده مىكند .