مقصود :
در آيات پيش خداوند بندگان خالص خود را نام برد و اكنون در پيرامون حال آنها در آخرت ، سخن مىگويد :
إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ عُيُونٍ
: مردمى كه بوسيلهء اجتناب معصيت ، از كيفر خدا مىپرهيزند در باغها - كه براى آنها خلق شده - و چشمه سارها - كه از آنها آب ، شراب و عسل فوران مىكند و در جويها جريان مىيابد - هستند .
ادْخُلُوها بِسَلامٍ آمِنِينَ
: به آنها گفته مىشود : با سلامت از آفتها و دورى از زيانها و ايمنى از اينكه از آن خارج شويد و با آرامش خاطر ، در بهشت ساكن شويد .
وَ نَزَعْنا ما فِي صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ
: از سينههاى اهل بهشت ، اسباب دشمنى يعنى :
كينه ، حسد و بغض را بر كنديم .
إِخْواناً
: اين كلمه حال است . يعنى اهل بهشت ، برادرانه و دوستانه ، زندگى مىكنند و زندگى آنها لذت بخش است .
عَلى سُرُرٍ مُتَقابِلِينَ
: در مجالس شادى روبروى يكديگر نشسته ، به يكديگر نگاه مىكنند . مجاهد گويد : در بهشت ، مرد پشت سر زن خود و زن پشت سر شوهر خود را نمىبيند و در همه حال روبروى يكديگر هستند . برخى گفتهاند آنها در موقعى كه به زيارت يكديگر مىروند ، مجالس و منازلشان ، هم سطح است و موقعى كه از هم جدا مىشوند ، منزلهاى بعضى بر منزلهاى بعضى برترى پيدا مىكند .
لا يَمَسُّهُمْ فِيها نَصَبٌ
: در بهشت ، آنها دچار رنج و مشقت نمىشوند ، زيرا آنها براى انجام مقاصد خويش ، احتياجى به تحمل زحمت ندارند و همهء چيزها براى آنها فراهم است .
وَ ما هُمْ مِنْها بِمُخْرَجِينَ
: و هرگز از بهشت ، خارج نمىشوند .
سپس خداوند متعال پيامبر خود را امر مىكند كه بمردم بگويد كه : عفو و رحمت و مغفرت خداوند ، نسبت بدوستانش بسيار و عذابش نسبت بدشمنان ، شديد است . از اين رو فرمود :