شرح لغات :
تفسير :
سپس خداى سبحان پيغمبر را به بيزارى جستن از هر معبودى جز خدا مأمور ساخته و فرمايد : « قُلْ يا أَيُّهَا النَّاسُ . . . » اى محمد به اين كافران بگو اگر در دين من شك داريد كه حق است يا نه . « فَلا أَعْبُدُ الَّذِينَ تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ » من بخاطر شكى كه شما در آئينم داريد آنچه را شما جز خدا مىپرستيد من پرستش نخواهم كرد . « وَ لكِنْ أَعْبُدُ اللَّهَ الَّذِي يَتَوَفَّاكُمْ » ولى من خدايى را مىپرستم كه قدرت دارد شما را بميراند ، و اين جمله متضمن تهديدى براى آنها بود ، زيرا معناى وفات مشركان وعدهء عذاب آنها بود . و اگر كسى بپرسد كه چگونه : خدا ميفرمايد : « بگو اگر در دين من شك داريد » در صورتى كه آنها اعتقاد ببطلان دين آن حضرت داشتند و شكى در اينباره نداشتند ؟ پاسخ آن به چند وجه است : 1 - تقدير اين جمله آن است كه هر كس در دين من شك داشته باشد . . . 2 - آنها بخاطر اضطراب و نگرانيشان در وقت ورود آيات همانند مردمان شاك و دو دل بودند .