تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى)ج ١١ — صفحة 329

مساهمون:

ص٣٢٩

است كه اينان و گفتارشان همه مشهود رسول خدا - صلى اللَّه عليه و آله - بود و آن حضرت عقايد و سخنانشان را ميدانست ، و همانطور كه كنايه آوردن از چيزى كه قبلا ذكر شد صحيح است ، از چيزى هم كه معلوم و مشهود است كنايه صحيح مىباشد . « سُبْحانَهُ هُوَ الْغَنِيُّ » خداوند از آنچه گويند منزه است ، و از گرفتن فرزند بىنياز مىباشد . « لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ » يعنى وقتى بنا شد هر آنچه در آسمانها و زمين است همه مخلوق او و در تحت ملك و فرمانروايى او باشد نيازى بگرفتن فرزند ندارد ، زيرا گرفتن فرزند براى آن است كه انسان بوسيلهء او از ناتوانى و ضعف خود را برهاند ، و يا از فقر و ندارى خود را مستغنى سازد ، و خداى سبحان از آنها منزه است ، و چون گرفتن فرزند حقيقى براى او محال است ، به خود بستن فرزندى هم به صورت فرزند خوانده نيز بر او محال است . « إِنْ عِنْدَكُمْ مِنْ سُلْطانٍ بِهذا » يعنى پيش شما در اينباره حجت و دليلى نيست . « أَ تَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ » آيا چيزى را كه نميدانيد دربارهء خدا مىگوييد ؟ و اين سخن توبيخى است از خداى تعالى براى آنان در مورد گفتار بىجاشان ، و بدنبال آن تهديدشان هم كرده كه فرمود : « قُلْ إِنَّ الَّذِينَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ لا يُفْلِحُونَ » اى محمد به آنان بگو كسانى كه از روى دروغ بر خدا افتراء ميزنند ، و او را داراى فرزند ميدانند هيچگاه رستگار نشوند . « مَتاعٌ فِي الدُّنْيا » يعنى اينان بهرهء اندكى از دنيا دارند كه در اين چند روزهء اندك از آن بهره‌مند شده و منقضى گردد . « ثُمَّ إِلَيْنا مَرْجِعُهُمْ » ولى بازگشت آنان بسوى حكم و فرمان ما است . « ثُمَّ نُذِيقُهُمُ الْعَذابَ الشَّدِيدَ بِما كانُوا يَكْفُرُونَ » و سپس بكيفر كفرشان عذاب سخت - يعنى عذاب دوزخ - را به آنان بچشانيم .