براى بندهاش مقرر داشته و مستحق آن است بگيرد .
« أَلا إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ . . . »
بدانيد كه وعدهء خدا در مورد نزول عذاب و عقاب بر مردمان مجرم و گنه پيشه حق و مسلم است ولى بيشترشان از روى نادانى نسبت بخداى تعالى و آنچه را پيغمبر - صلى اللَّه عليه و آله - آورده صحت و درستى آن را نميدانند .
« هُوَ يُحيِي وَ يُمِيتُ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ »
او است كه مردم را پس از اينكه مردگانى بودند زنده مىكند ، و پس از زندگىشان ميميراند ، و روز قيامت بسوى او بازگشت كنند و بر طبق اعمالشان جزاى آنها را بدهد .
نظم و ترتيب اين آيات :
چون در آيات قبلى سخن از شتاب منكران در آمدن قيامت بود و پرسيده بودند كه اين روز رستاخيز و عذاب چه وقت است ؟ آيهء
« وَ يَسْتَنْبِئُونَكَ . . . »
نيز دنبال همان آيه و عطف بدان مىباشد ، يعنى اينان ميپرسند : اين قيامت و عذاب كجاست و نيز ميپرسند : كه آيا براستى آنچه مىگويى حق است ؟
و اما ارتباط آيهء
« أَلا إِنَّ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ . . . »
بما قبل آن از باب ارتباط اثبات به نفى است ، و معناى آيه چنين مىشود كه شخص ستمكار چيزى ندارد كه بجاى خود فديه بدهد ، بلكه هر چه هست از آن خدا است .
و ارتباط آيهء بعدى يعنى آيه :
« أَلا إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ . . . »
بآيات قبلى بدين ترتيب است كه چون سخن در خلقت آسمانها و زمين بود و روى اين حقيقت كه خدا آسمانها و زمين را بيهوده و عبث نيافريده بلكه منظور از خلقت آنها بهره بردارى و استفاده خلق بوده است ، آن گاه اين مطلب پيش ميآيد كه چنين آفريدگارى خلف وعده نخواهد كرد و هر چه وعده داده حق است و انجام خواهد داد .