ميكنند ، و از خدا و رسولش فرمانبردارى كرده و روى خواسته و خوشنودى آن دو گام بر ميدارند .
« أُولئِكَ سَيَرْحَمُهُمُ اللَّهُ »
يعنى آنان كه داراى چنين اوصافى هستند خداوند آنان را در آخرت مورد رحمت خود قرار دهد .
« إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ »
يعنى برحمت و عذاب ، هر دو توانا است و هر كدام را در جاى خود مىنهد ، و اين آيه دليل است بر اينكه أمر بمعروف و نهى از منكر واجب عينى است ، زيرا آن دو را از صفات همهء مؤمنان بشمار آورده و مخصوص بدستهء خاصى نكرده است .
« وَعَدَ اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ »
يعنى جويها از زير درختهاى آن روانست .
« خالِدِينَ فِيها وَ مَساكِنَ طَيِّبَةً »
يعنى زندگى در آن گوارا است ، و خدا آن مسكنها را از درّ و ياقوت سرخ و زبر جد سبز بنا فرموده كه آزار و رنجى در آنها نيست ، چنانچه حسن گفته است .
« فِي جَنَّاتِ عَدْنٍ »
يعنى در بهشتهاى ماندگار و جاويدان .
و ابن مسعود گفته : « عدن » نام وسط بهشت است .
و ضحّاك گفته : شهرى است در بهشت كه رسولان و پيمبران و شهيدان و امامان راهنما در آنجا سكونت دارند و مردم در اطراف آنها مسكن دارند ، و بهشتهاى ديگر در اطراف آنها بنا شده .
و مقاتل و كلبى گفتهاند : « عدن » بلندترين درجات بهشت است ، و چشمهء « تسنيم » در آنجاست ، و بهشتهاى ديگر در اطراف آن قرار دارد ، و از روزى كه خدا آن را آفريده پوشيده است ، تا آن گاه كه خداوند صاحبانش را كه همان پيمبران و شهيدان و مردمان شايسته و صالح باشند و هر كه را خدا بخواهد در آن منزل دهد ، و كاخهايى از درّ و ياقوت و طلا در آن است ، و باد خوشى از زير عرش ميوزد و تلهايى از مشك سفيد را با خود برداشته بر آنها در آورد .