( 1 ) و دربارهء نزول آيه 68 از اين سوره نيز ابن اسحاق گويد : سبب نزول اين آيه آن بود كه چند تن از بزرگان يهود مانند : رافع بن حارثة و سلام بن مشكم و مالك بن صيف و رافع بن حريملة بنزد رسول خدا صلى اللّه عليه و آله آمده گفتند : اى محمّد آيا چنان نيست كه تو عقيده دارى كه پيرو دين ابراهيم و بر ملت او هستى و بتوراتى كه در دست ما است ايمان دارى و گواهى ميدهى كه آن بر حق است ؟ فرمود :
چرا و ليكن شما بتورات عمل نكرده و آنچه در آن است و خدا از شما بدان پيمان گرفته انكار كرديد و آنچه را خداوند دستور داده بود براى مردم بيان كنيد كتمان كرديد و من از اين اعمال شما بيزارم .
گفتند : ما به همان كتاب و آئينى كه در دست داريم وفا دارى كرده و پيروى تو را نخواهيم كرد ، زيرا ما در هدايت بوده و پيرو حق هستيم و به تو ايمان نمىآوريم . پس خداى تعالى در پاسخشان آيهء مزبور را نازل فرمود كه برسول خدا صلى اللّه عليه و آله دستور داد :
« بگو اى اهل كتاب شما هيچگونه ارزشى نداريد تا آنكه بدستور تورات و انجيل و قرآنيكه از جانب خداوند بر شما نازل شده قيام كنيد . . . » تا به آخر آيه .
و دربارهء آيات 57 - 61 گويد : رفاعة بن زيد و سويد بن حارث دو تن از بزرگان يهود بودند كه در ظاهر نزد مسلمانان كه ميرفتند خود را مسلمان قلمداد مىكردند و در باطن تابع دين خود و منافق بودند ، جمعى از مسلمانان نيز كه اطلاع نداشتند با آنها طرح دوستى ريخته و اظهار محبت مىنمودند ، از اين رو خداوند آيات مزبور را نازل فرمود :
« اى مؤمنان با گروهى از اهل كتاب كه دين شما را بازيچه گرفتهاند دوستى نكنيد » . تا آنجا كه فرمايد : اينان چون بنزد شما آيند گويند كه ما ايمان آوردهايم در صورتى كه با همان كفر و انكار كه درآمدند بيرون شدند و خدا بنفاقى كه در دل دارند و پنهان ميدارند داناتر است » .
السيرة النبوية ( زندگانى محمد ص ) ( فارسي ) — صفحة 376
مساهمون: ابن هشام الحميري
ص٣٧٦