از اينرو بما گفته است : « مگر اين كار غلط است ؟ » به خدا قسم ، آرزو دارم تا هزار انسان مانند او بودند و اماميه مىتوانستند دارائيها و اموال خود را به حدى بياورند تا بينوا شوند . براى من مهم نيست كه آنان ( ابن روح و ديگران ) از طريق دريافت اموال اينان ( يعنى اماميه ) ثروتمند شوند » ( ( 80 ) ) .
ابن روح در هيجدهم شعبان 326 / 20 ژوئن 938 در گذشت و در قريه نوبختيه ( ( 81 ) ) ، در سمت غربى بغداد دفن گرديد ( ( 82 ) ) . پس از وى ابو الحسن على بن محمد سمرى جانشين او شد ( ( 83 ) ) .
يادداشتها
( 1 ) . ابن شهر آشوب ، مناقب ، ج 1 ، ص 458 .
( 2 ) . اختيار ، ص 557 . اثر ابن ابى طى باقى نمانده است ، ولى ذهبى در شرح زندگى نوبختى آن را ذكر كرده است ( الذهبى ، تاريخ الاسلام ، پاورقى ص 132 ) .
( 3 ) . ت . الغيبه ، ص 10 - 209 ، اقبال ، خاندان نوبختى ، ص 214 .
( 4 ) . ت . الغيبه ، ص 3 - 252 .
( 5 ) . همانجا ، ص 2 - 250 .
( 6 ) . همانجا ، ص 3 - 242 ، بحار ، ج 51 ، ص 355 .
( 7 ) . راوى اين خبر ابو غالب زرارى است . وى نقل مىكند كه از طريق نوبختى با سفير دوم در تماس بوده است . زمانى كه نوبختى سفير سوم شد از طريق شلمغانى با وكلاى كوفه تماس گرفت ( ت . الغيبه ، ص 202 ) .
( 8 ) . ت . الغيبه ، ص 242 .
( 9 ) . كمال ، ص 6 - 505 .
( 10 ) . وصايت سفير دوم به ابن روح به اسناد از محمد بن همام و جعفر بن احمد بن متيل ، وكلايى كه در آن ملاقات حضور داشته و شهادت بر تعيين ابن روح دادهاند روايت شده است .
بعلاوه ، ابن برينه ، نوادهء سفير دوم ، نيز وصايت را روايت مىكند و با ديگر وكلا در رابطه با توثيق آن اتفاق نظر دارد ( كمال ، ص 503 ) .
( 11 ) . ت . الغيبه ، ص 3 - 242 .
( 12 ) . همانجا ، ص 240 .
( 13 ) . ت . الغيبه ، ص 255 .