جسم امام دوازدهم تجسم يافته ، زيرا امام دوازدهم به قائم شناخته مىشود .
در اينجا شلمغانى مدعى شد كه قائم ( قيامكننده ) به معنى ابليس است ، كه از سجده در برابر آدم سرباززد درحالىكه ساير فرشتگان سجده كردند ( ( 65 ) ) . وى همچنين مدعى شد كه على بن ابى طالب ( ع ) اللّه است ، و محمد ( ص ) را به پيامبرى فرستاده ، ولى محمد ( ص ) به او خيانت كرده است . بنابراين على ( ع ) به محمد ( ص ) مهلت حدود 350 سالهاى داد ، كه در آخر آن قوانين اسلامى تغيير مىكند .
سپس فقه اسلامى تفسير جديدى مىيابد . يعنى بهشت معادل قبول ادعاى شلمغانى و بيعت با او مىشود ، درحالىكه جهنم معادل رد آئين او را نتيجه مىدهد . بعلاوه ، هدف شلمغانى اين بود تا مدعيان خلافت بويژه علويان و عباسيان را نابود سازد و خود را مدعى راستين مقام مذهبى و سياسى قلمداد كرد ( ( 66 ) ) .
جاه طلبى سياسى شلمغانى در تفسير مادى وى از آيات قرآن كريم در رابطه با بهشت و جهنم محرز است . اين جاه طلبى بويژه با توجه به دو نكته آشكار مىشود .
نخست آنكه وى تاريخ تغيير شريعت اسلامى را سال 350 / 967 مشخص مىكند .
وى با اين پيشگويى مىكوشيد تا مردم را به حمايت از خود و آمادهسازى آنان در وصول به زمان موعود بسيج كند . دوم ، تبليغات خود را در ميان مقامات بالاى دستگاه ادارى و ارتش عباسيان متمركز ساخت و تعداد قابل توجهى هوادار بدست آورد . در بين آنان احمد بن محمد بن عبدوس ، ابراهيم بن ابى عون ، مصنف كتاب التشبيهات ، ابن شبيب زيات ، ابو جعفر بن بسطام و ابو على بن بسطام ، كه همگى دبيران ( كتاب ) حكومت بودند ، قرار داشتند ( ( 67 ) ) .
در سال 312 / 924 حسن بن فرات ، پسر ابن فرات وزير نيز به او پيوست و پيروانش را قادر ساخت تا در محافل ادارى عباسيان نفوذ كنند ( ( 68 ) ) . بعلاوه ، حسين بن قاسم بن عبيد الله بن وهب ، كه در سالهاى 20 - 319 / 2 - 931 مقام وزارت را عهدهدار بود ، از هواداران شلمغانى بشمار مىآمد ( ( 69 ) ) .
پيش از اين متذكر شديم كه سومين سفير در سال 312 / 924 زندانى شد .
شيخ شلمغانى فرصت را غنيمت شمرد تا فعاليتهاى خود را در ميان اماميه كه تا آن زمان جوابى از امام خود در رابطه با ادعاهاى شلمغانى دريافت نكرده بودند ، گسترش دهد . بنابراين ، امام از طريق ابن روح توقيع زير را در رابطه با ديدگاه
تاريخ سياسى غيبت امام دوازدهم ( عج ) ( فارسي ) — صفحة 203
مساهمون: جاسم محمد حسين
ص٢٠٣