ضِعافاً خافُوا عَلَيْهِمْ فَلْيَتَّقُوا اللَّهَ
« 1 » ( بايد بندگان از مكافات عمل خويش بيم داشته باشند ، مبادا پس از خود فرزندانى صغير و ضعيف به جاى گذارند ، بر حال آنها بترسند و بايد از خداوند پروا كنند ) . و نيز امام باقر عليه السلام فرموده است : « خداوند به دو كيفر در خوردن مال يتيم مردمان را تهديد فرموده است :
يكى در دنيا ، و ديگرى در آخرت . » پس در تحريم مال يتيم ، نگهدارى يتيم و مستقل نمودن اوست نسبت به خويش كه تا نيازى به غير در مال نداشته باشد ، و نيز سلامت نگه داشتن بازماندگان قيّم يتيم است تا گرفتار نشوند به مصيبتى كه يتيم گرفتار شده است از ناحيهء همان تهديدى كه خداوند به عقوبت دنيوى كرده است ، و اضافهء بر آن آنكه يتيم بزرگ خواهد شد و رشد خواهد يافت و مال خود را طلب خواهد كرد ، و كمر انتقام خواهد بست و كينهتوزى و دشمنى و خصومت ميان آنان به بار خواهد آورد تا بالاخره همگى را به باد فنا و نيستى بسپارد . »
اسلام خوردن مال يتيم را سخت تحريم كرده و امر به نگهدارى و حفظ آن نموده تا يتيم به سن بلوغ برسد . خداى متعال فرموده است :
وَ ابْتَلُوا الْيَتامى حَتَّى إِذا بَلَغُوا النِّكاحَ فَإِنْ آنَسْتُمْ مِنْهُمْ رُشْداً فَادْفَعُوا إِلَيْهِمْ أَمْوالَهُمْ
« 2 » .
امام عليه السلام دلايل تحريم خوردن مال يتيم را تذكر داد .
( 1 )
8 . سرقت :
امام رضا عليه السلام فرمود :
« و حرمت دزدى از اين جهت است كه اگر جايز بود ، همهء اموال از دست مىرفت و خونريزى و كشتار مردم يكديگر را به وجود مىآمد ، و همه در معرض تلف واقع مىشدند ، زيرا براى غضب مال شخصى ناچار به قتل او يا
هامش
( 1 ) نساء / 9 .
( 2 ) نساء / 6 .