( 1 )
احرام
امام رضا عليه السلام فرمود :
« اگر كسى بپرسد كه چرا مأمور به احرام شدهاند ، گفته مىشود : تا اينكه فروتن باشند و تن در دهند ، پيش از آنكه به حرم خداى عزّ و جل داخل گردند به سراى امن و امان وارد شوند ، و براى اينكه از لهو و بيهوده دست بازدارند و به كار دنيا نپردازند و از زينتها و لذات آن چشم پوشند ، و با كمال جدّ و جهد به كارى كه براى آن آمدهاند با تمام وجود بپردازند ، و جمله به سوى آن روند كه قصد كردهاند انجام دهند ، بعلاوهء چيزهايى كه در احرام است از بزرگداشت خداوند متعال و نيز بيت او ، و اظهار كوچكى و تواضع بندگان در آن هنگام كه قصد زيارت خانهء خدا را كردهاند ، و بر او وارد مىشوند در حالى كه اميدوارند به ثواب و پاداش ، و ترسانند از عقاب و كيفر ، روندگانند به سوى او ، و رهسپارانند به جانب او با حالت فروتنى و خضوع و كوچكى و ناچيز شمردن خود ، و صلّى اللّه على محمّد و آله و سلّم .
حاجى وقتى براى حج محرم مىشود يا براى عمره ، پس بر او واجب است كه از شهوات و لذات نفسانى دورى كند و از آرزوها و خوشيها دست بكشد ، و براى او وسايل رفاهى و زينت از قبيل زنان و لباس دوخته و بوى خوش و سر تراشيدن حرام است و بايد از كلام زشت دورى كند « فلا جدال و لا فسوق فى الحجّ » .
احرام رياضت براى نفس بر حمل سختىها و كراهتهاست و در آن بزرگداشت براى خداى متعال است و ذليل كردن نفس در برابر او و غير آن از حكمتهايى كه امام عليه السلام بيان فرمود .