خود هرگز شاهد چنين تشييع جنازهاى نبوده است . تمام ادارات رسمى و مغازههاى تجارى بسته شدند و همهء طبقات مردم بسرعت به تشييع پيكر پاك امام اقدام كردند در حالى كه يا اشك مىريختند و يا ساكت بودند . پرچمهاى سياه برافراشته شد و سيلاب اشك از هر طرف جارى گشت و صداى شيون و گريه براى امام بزرگ فقيد كه پناه آنها بود از همه طرف برخاست . پيشاپيش جنازه ، مأمون سر و پا برهنه راه مىرفت و پشت سر او وزرا و بزرگان دولت و لشكريان بودند و آنها فضايل امام و خسارت سنگينى را كه جامعه با از دست دادن او متحمل شده بود ، ذكر مىكردند .
( 1 )
در آرامگاه ابدى
جسم شريف آورده شد به محل آرامگاهش تحت هالهاى از تكبير و تعظيم تا محلى كه اكنون هست ، پس در آنجا قبرى در كنار قبر هارون كه پدر امام را كشته بود كندند ، سپس مأمون امام را در قبر دفن كرد به همراه تمام صفات عاليهء انسانى .
پس مردم همه آمدند و با مأمون و بقيهء علويان و عباسيان در اين مصيبت عظمى اظهار همدردى نمودند . حزن و اندوه قلوب همه را جريحهدار كرد كه امام مسلمين و سيّد متقين و منيبين را از دست داده بودند . قابل ذكر است كه از مأمون علت دفن امام رضا عليه السلام در كنار هارون پرسيده شد ، در پاسخ گفت : شايد به خاطر همسايگى امام رضا ، خدا هارون را ببخشد . و دعبل خزاعى شاعر در اين باره چنين گفته است :
اربع بطوس على قبر الزّكى بها * ان كنت تربع من دين على وطر
ما ينفع الرّجس من قرب الزّكى و لا * على الزّكى يقرب الرّجس من ضرر