و به دست خود اين وثيقه را در هفتم ماه رمضان سال 201 هجرى نوشت .
( 1 ) مأمون از امام رضا عليه السلام درخواست كرد كه سند وليعهدى را با دست مبارك خود بنويسد و او عليه السلام به شرح زير نوشت :
« بسم اللّه الرّحمن الرّحيم ، الحمد للّه الفعّال لما يشاء ، و لا معقب لحكمه ، و لا راد لقضائه يعلم خائنة الاعين ، و ما تخفى الصّدور ، و صلاته على نبيّه محمّد خاتم النّبيين و آله الطّيّبين الطّاهرين .
مىگويم : و من على بن موسى بن جعفر هستم . بدرستى كه امير المؤمنين - كه خدا او را به استقامت كمك كند و در راه حق موفق بدارد - حق ما را شناخت به آنچه كه ديگران نسبت به آن جاهل بودند . پس ارحامى را كه قطع شده بود پيوند داد ، و نفوسى را كه ترسيده بودند ايمنى بخشيد ، بلكه وقتى به تلف نزديك بودند آنها را احيا كرد ، و در حالتى كه محتاج و فقير بودند آنها را توانا و غنى ساخت . و اين براى رضاى پروردگار جهانيان است كه جز از او پاداش نمىخواهد ، و زود باشد كه خدا شاكران را جزاى خوب دهد و مزد نيكوكاران را ضايع نكند .
و او عهد خلافت و امارت كبراى خود را به من واگذار كرد اگر بعد از او باقى بمانم . چه بسا كسى كه عقدهاى را مىگشايد و خداى سبحان امر به بستن آن مىكند و اگر كوزه شكست خدا پيوستن و استوارى آن را مىخواهد ، پس به حقيقت مباح مىگرداند حرام او را ، و حلال مىكند حرام او را . پس اگر امام را سرزنش نمايند و حرمت اسلام را پاره كنند - چنان كه در گذشته كردند ( يعنى امام على ) - صبر نسبت به اين امور پيش آمده در پيش مىگيرند ، كه شيوهء او اين است كه ذكر شد و متعرّض ضررها نمىشود به جهت ترس از پراكندگى و تفرقهء مسلمانان ، و از جهت نزديك بودن به زمان جاهليت و منتظر فرصت بودن كه ممكن است آفتى بسرعت به وجود آيد .
حياة الامام علي بن موسى الرضا ( ع ) ( پژوهشى دقيق در زندگانى امام رضا ع ) ( فارسي ) — صفحة 462
مساهمون: الشيخ باقر شريف القرشي
ص٤٦٢