نتيجه او آن حكام را هجو مىكرد و عدم رضايت عموم مردم را عليه آنها برمىانگيخت .
ما به طور مختصر زندگى دعبل و رئوس مطالب الهامشدهء شخصيت او را متذكر مىشويم :
( 1 )
موقعيت علمى دعبل :
بعلاوه چون دعبل از مواهب و ذوق ادبى سرشارى برخوردار بود در رديف رهبران اول ادباى زمان خودش قرار داشت . او از علما بود و از امام رضا و ابى جعفر محمد بن جواد عليهما السلام كه در مصادر فقه شيعه هستند روايت كرده است « 1 » همچنان كه از جماعتى از اعلام در زمان خودش روايت كرده است ، از جملهء آنها هستند :
1 . حافظ شعبة بن حجّاج متوفّاى 160 هجرى ، و به اين طريق از او حديث روايت كرده در كتب فريقين ، همان گونه كه در امالى شيخ ( ص 240 ) و تاريخ ابن عساكر ( 5 / 228 ) آمده است .
2 . حافظ سفيان ثورى متوفّاى سال 161 هجرى ، تاريخ ابن عساكر ( 5 / 228 ) .
3 . امام المالكيه ، مالك بن انس متوفّاى سال 179 هجرى .
4 . ابو سعيد سالم بن نوح بصرى متوفّاى بعد از 200 هجرى .
5 . ابو عبد اللّه محمد بن عمر واقدى متوفّاى 207 هجرى .
6 . خليفه مأمون عباسى متوفّاى سال 218 هجرى .
7 . ابو الفضل عبد اللّه بن سعد زهرى بغدادى متوفّاى سال 260 هجرى .
8 . محمد بن سلامه از او به طريق شيخ الطائفه در امالى او روايت كرده از
هامش
( 1 ) معجم رجال الحديث ، ج 7 ، ص 148 .