منفورتر از گل نيست . « 1 »
( 1 )
126 . داوود بن مافنة الصرمى
غلام بنى قره و بنى حرمه ، از اهل كوفه . او از امام رضا عليه السلام روايت كرده است ، كنيهء ابا سليمان داشت و تا زمان امام حسن عسكرى عليه السلام زنده بود و مسائلى از او روايت كرده است . « 2 »
( 2 )
127 . داوود بن نعمان
شيخ طوسى او را از اصحاب امام رضا عليه السلام شمرده است . كشى به سندش از حمدويه از شيوخش روايت كرده كه گفتند : داوود بن نعمان خوب و شايسته است . او عموى حسن بن على بن نعمان است و على بن نعمان دستور داد كه كتاب او را به محمد بن اسماعيل بن بزيع بدهند . « 3 »
( 3 )
128 . دعبل بن على خزاعى
شاعر اسلام . او كسى است كه حياتش را وقف خدا كرده و مخالف رهبران ستمكار و جبار بود و امامان حق و هدايت را يارى نمود و شجاعانه در راه آنها جهاد كرد . از اين رو مورد خشم دولت عباسى و كينهجويى آنها قرار داشت و ارگانها و مأمورينشان او را تعقيب مىكردند ، اما او ثابت قدم بود و توجهى به ترور و بدبختى نداشت . دعبل زبان جبههء مخالف حكام فاسد عباسى بود كه درآمد مملكت را به خودشان اختصاص داده بودند و آن را صرف فحشا و بىبند بىبندوبارى مىكردند و مردم مملكت را در فقر و حرمان رها كرده بودند . در
هامش
( 1 ) رجال كشى .
( 2 ) معجم رجال الحديث .
( 3 ) رجال كشى .