نياورده بوده يا در ظرف مدت ايمانش كار خيرى از او سر نزده - فايدهاى به حالش نخواهد داشت ) ، و نيز دربارهء فرعون زمانى كه غرق مىشد مىفرمايد :
قالَ آمَنْتُ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا الَّذِي آمَنَتْ بِهِ بَنُوا إِسْرائِيلَ وَ أَنَا مِنَ الْمُسْلِمِينَ
« 1 » ( گفت :
ايمان آوردم به اينكه معبودى نيست مگر همان كه بنو اسرائيل بدان ايمان آوردهاند ، و من از مسلمانان شدم ) . به دو گفته شد :
آلْآنَ وَ قَدْ عَصَيْتَ قَبْلُ وَ كُنْتَ مِنَ الْمُفْسِدِينَ . فَالْيَوْمَ نُنَجِّيكَ بِبَدَنِكَ لِتَكُونَ لِمَنْ خَلْفَكَ آيَةً
« 2 » ( اكنون اظهار ايمان مىكنى ؟ در حالى كه پيش از اين سخت طغيان داشتى و از تبهكاران بودى . ما امروز پيكر بىروحت را نجات مىدهيم تا براى آيندگان موجب عبرتى باشد ) .
با اينكه فرعون سر تا قدم غرق اسلحه بود و زره آهنين بر بدن داشت ، خداوند او را پس از آنكه غرق شده بود بر زمين بلندى انداخت تا براى آيندگان نشانهاى باشد ، و او را با همهء سنگينى آهن آلات بر آن زمين مرتفع بنگرند . و خاصيت هر چيز سنگين فرو رفتن در آب است نه بالا آمدن ، و اين خود آيه و نشانهاى بود .
و براى علتى ديگر خداوند عزّ و جل فرعون را غرق ساخت زيرا فرعون به موسى پناه برد كه از عذاب خدا او را برهاند ، و به خود خدا پناه نجست .
خداوند به موسى وحى فرستاد كه : اى موسى ، به فرياد فرعون نرسيدى چون او را خلق نكرده بودى ، اگر به من پناه برده بود نجاتش مىدادم . »
( 1 )
غرق شدن دنيا در زمان نوح ( ع )
احمد بن زياد همدانى از عبد السلام هروى ابو الصلت روايت كرده كه
هامش
( 1 ) يونس / 90 .
( 2 ) يونس / 91 و 92 .