گفت : به من مطلبى سپرده شده است كه تو تحمل آن را ندارى و به تو مطلبى سپرده شده است كه من تحمل آن را ندارم .
سپس آن عالم هر دو مطلب را به او گفت . « 1 »
46 . قول خداى متعال :
وَ لَهُ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ مَنْ عِنْدَهُ لا يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِهِ وَ لا يَسْتَحْسِرُونَ
« 2 » .
( 1 ) امام رضا عليه السلام با اين آيهء كريمه بر عصمت ملائكه استدلال كرد و فرمود : ملائكه معصوم و محفوظند از كفر و زشتىها به الطاف خداى متعال ، و خداى تعالى فرموده است :
لا يَعْصُونَ اللَّهَ ما أَمَرَهُمْ وَ يَفْعَلُونَ ما يُؤْمَرُونَ
« 3 » ، و فرموده است : « و براى خداست هر چه در آسمانها و زمين است و هر كه نزد اوست ( يعنى ملائكه ) . آنها از عبادت او كبر نمىورزند و خسته نمىشوند و بدون خستگى شب و روز او را تسبيح مىگويند . » « 4 »
47 . قول خداى متعال :
وَ وَهَبْنا لَهُ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ نافِلَةً وَ كُلًّا جَعَلْنا صالِحِينَ وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا وَ أَوْحَيْنا إِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْراتِ وَ إِقامَ الصَّلاةِ وَ إِيتاءَ الزَّكاةِ وَ كانُوا لَنا عابِدِينَ
« 5 » .
( 2 ) امام رضا عليه السلام براى طهارت انبيا و اينكه آنان برگزيدگان خلق خدا هستند به اين دو آيهء كريمه استشهاد كرد و فرمود : سپس خداى عزّ و جل او را گرامى داشت - يعنى ابراهيم را - به اينكه امامت را در ذرّيهء او و اهل برگزيده و پاك او قرار داد . بنابراين خداى عزّ و جل فرمود : « و ما به او اسحاق و يعقوب فرزند و فرزند فرزند داديم و ما همهء آنها را خوب قرار داديم و آنها را امام گردانيديم كه مردم را به فرمان ما راهنمايى كنند . و ما به آنها وحى كرديم
هامش
( 1 ) الميزان .
( 2 ) انبياء / 19 .
( 3 ) تحريم / 6 .
( 4 ) الميزان ، ج 14 ، ص 281 .
( 5 ) انبياء / 72 و 73 .