جديدى را مىگرفت و دستور مىداد كه آن را با آب بشويند .
پس او عليه السلام فرمود : بپوش و زيبا شو . بدرستى كه على بن الحسين جبّهء خز به پانصد درهم مىپوشيد و رداى ابريشم به پنجاه دينار ، پس زمستان را به آن تمام مىكرد ، وقتى از زمستان خارج مىشد آن را مىفروخت و با پول آن صدقه مىداد و اين آيه را مىخواند :
قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِينَةَ اللَّهِ الَّتِي أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّيِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ
. « 1 »
31 . قول خداى متعال :
وَ اتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ الَّذِي آتَيْناهُ آياتِنا فَانْسَلَخَ مِنْها فَأَتْبَعَهُ الشَّيْطانُ فَكانَ مِنَ الْغاوِينَ . . .
« 2 » .
( 1 ) امام عليه السلام در تفسير اين آيه فرمود : خداى متعال به بلعم باعور اسم اعظم عطا كرده بود كه خدا را به آن مىخواند و مستجاب شد . به فرعون ميل كرد ، پس چون فرعون دستور داد موسى و اصحابش را بگيرند به بلعم گفت : از خدا بخواه موسى و اصحابش را براى ما نگه دارد . پس سوار الاغش شد و شروع به زدن حيوان كرد . خداى تبارك و تعالى الاغ را به زبان آورد ، گفت :
براى چه مرا مىزنى ؟ آيا مىخواهى كه من با تو بيايم كه خدا را عليه پيامبر خدا و قوم مؤمن بخوانى ؟ و او مرتب الاغ را مىزد تا حيوان را كشت . پس خدا آن اسم اعظم را از زبان او برداشت و اين قول اوست :
فَانْسَلَخَ مِنْها فَأَتْبَعَهُ الشَّيْطانُ فَكانَ مِنَ الْغاوِينَ . وَ لَوْ شِئْنا لَرَفَعْناهُ بِها وَ لكِنَّهُ أَخْلَدَ إِلَى الْأَرْضِ وَ اتَّبَعَ هَواهُ فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ الْكَلْبِ إِنْ تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ أَوْ تَتْرُكْهُ يَلْهَثْ
، و اين مثلى است كه خدا زده است . « 3 »
32 . قول خداى متعال :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا لَقِيتُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا زَحْفاً فَلا
هامش
( 1 ) قرب الاسناد .
( 2 ) اعراف / 175 .
( 3 ) تفسير قمى .