آيهء سوم در رابطه با كلمهء « برگزيدن » وقتى است كه خدا پاكان از خلقش را مشخص كرد و در آيهء ابتهال به پيامبرش دستور داد كه به همراه آنان اقدام به مباهله كند . خداى متعال فرمود : يا محمد ،
فَمَنْ حَاجَّكَ فِيهِ مِنْ بَعْدِ ما جاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَكُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَكُمْ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكاذِبِينَ
« 1 » ( هر كس بعد از آنكه علم پيدا كردى اگر خواست با تو بحث كند ، بگو بياييد فرزندانمان و فرزندانتان و زنانمان و زنانتان و خودمان و خودتان را بخوانيم ، سپس دست به دعا برداريم و نفرين خدا را بر دروغگويان طلب كنيم ) . بنابراين پيامبر صلّى اللّه عليه و آله با خودش على و حسن و حسين و فاطمه صلوات اللّه عليهم را آورد و قرينه قرار داد جان آنها را با جان خودش . آيا مىدانيد معنى قول خداى متعال در
وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَكُمْ
چيست ؟
علما گفتند : جان خودش را قصد كرده است .
( 1 ) امام رضا عليه السّلام فرمود : غلط گفتيد . همانا منظور ، على ابى طالب عليه السّلام بوده است و از چيزهايى كه دلالت مىكند به آن ، قول پيامبر است زمانى كه گفت : « بنو وليعه بايد برگردند يا مردى را به سوى ايشان مىفرستم مانند خودم » ، يعنى على ابى طالب را ، و به كلمهء « ابناء » حسن و حسين را قصد كرد و به « نساء » فاطمه عليها السلام را . اين خصوصيتى است كه احدى جلوتر به آن نرسيده و فضلى است كه به هيچ بشرى داده نشده و شرفى است كه هيچ مخلوقى به آن سبقت نگرفته است ، زيرا نفس على عليه السّلام را مانند نفس خودش قرار داده است . اين آيهء سوم .
امّا چهارمين آيه اين است كه پيامبر مردم را از مسجدش بيرون كرد غير از عترتش را ، تا اينكه مردم در اين باره با او صحبت كردند ، و عباس صحبت كرد
هامش
( 1 ) آل عمران / 61 .